To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

19 Απριλίου 2018

Το άλλο ίδιο

[Η λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων έλλειψη χρόνου με υποχρεώνει να καταφύγω στην πάντοτε βολική λύση τής αντιγραφής. Για σήμερα διάλεξα ένα παλιό αλλά διαχρονικό άρθρο τού Αντώνη Μπαλασόπουλου, καθηγητή Συγκριτικής Λογοτεχνίας και Πολιτισμικών Σπουδών στο Τμήμα Αγγλικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου.]


Σκεφτόμουν χθες για την γνωστή σοσιαλδημοκρατική γραμμή για την "άλλη Ευρώπη" που είναι, υποτίθεται, εφικτή. Η "άλλη Ευρώπη" είναι μια απ' τις ενσαρκώσεις, ιδεολογικά, μιας ευρύτερης προσέγγισης που θα μπορούσε να περιγραφεί ως αναζήτηση του άλλου ίδιου. Υπάρχουν πολλές τέτοιες ενσαρκώσεις στη σοσιαλδημοκρατική ρητορική: ένας άλλος κόσμος, μια άλλη κοινωνία, μια άλλη αριστερά (άλλη απ' τη σοσιαλδημοκρατική, δηλαδή), κλπ.

Το άλλο ίδιο είναι μια κραυγαλέα οξύμωρη φόρμουλα, η οποία υποτίθεται, στη ρητορική της σοσιαλδημοκρατίας, ότι δεν είναι ουσιαστικά οξύμωρη. Αυτό συμβαίνει επειδή η συντακτική της λογική βασίζεται στην ιδέα ότι το ουσιαστικό εκφράζει κάτι τόσο γενικό, τόσο συνολικό, τόσο πολυδιάστατο και πολυεπίπεδο, που δεν μπορεί να ταυτιστεί ποτέ με τον εαυτό του. Με απλά λόγια: η "Ευρώπη", λέει ο σοσιαλδημοκράτης, δεν είναι, δεν μπορεί να είναι ένα πράγμα. Περιέχει πολλές χώρες, πολλούς πολιτισμούς, πολλές γλώσσες και πολλά είδη ανθρώπων. Άρα η Ευρώπη που βιώνουμε είναι μόνο μια απ' τις δυνητικές Ευρώπες και άρα υπάρχει και "άλλη" Ευρώπη και -γιατί όχι;- και "άλλη άλλη Ευρώπη" ή ακόμα και "άλλη άλλη άλλη Ευρώπη." Και, για να μην φλυαρούμε, πιθανώς, ένα απειροστικό σύνολο άλλων Ευρωπών, ώστε κάθε υλοποιημένη Ευρώπη που τυχαίνει να μας δυσαρεστεί να μπορεί πάντα να έχει ως εναλλακτική και μιαν άλλη.

Αυτή η συντακτική λογική, της σύζευξης ενός αφηρημένου και νοηματικά αμφίσημου ουσιαστικού ("Ευρώπη", "κοινωνία", "αριστερά") με το επίθετο που σηματοδοτεί τη δυνατότητα επιλογής από πολλαπλές ενσαρκώσεις ή εκδοχές του ("άλλη"), απευθύνεται σε μια λογική για την οποία δεν υφίσταται, ουσιαστικά, τίποτε άλλο στον κόσμο παρά γλωσσικά και σημειωτικά παίγνια.

Πιο συγκεκριμένα, τα ερωτήματα που αφορούν τη φύση των θεμελίων (ιστορικών, νομικών, πολιτικών, οικονομικών, θεσμικών, ιδεολογικών) αυτής της Ευρώπης, και άρα το ζήτημα του πώς, με ποιες προϋποθέσεις, θα μπορούσαν να αλλάξουν αυτά τα θεμέλια, απορρίπτονται εκ προοιμίου ως κουραστικά...συγκεκριμένα. Ο θιασώτης της "άλλης Ευρώπης" (της "άλλης αριστεράς", κλπ), δεν θεωρεί ότι είναι ποτέ αναγκαίο να κατέλθει στην πεζή σφαίρα όπου το "άλλο του άλλου", αυτό που υπάρχει τώρα δηλαδή, δεν είναι απλώς μια αυθαίρετα επιλεγμένη εκδοχή από χιλιάδες, αλλά μια λογικά επιβαλλόμενη εκδοχή, η μόνη εκδοχή που θα μπορούσε να υπάρξει υπό τις συγκεκριμένες θεμελιώδεις προϋποθέσεις.

Η ρήση του Χέγκελ ότι "το πραγματικό είναι λογικό", μια ρήση που αναδεικνύει ακριβώς το γεγονός ότι αυτό που υπάρχει δεν είναι αποτέλεσμα ουρανοκατέβατης αυθαιρεσίας, στραβοτιμονιών, γκαντεμιάς, παρεξήγησης, παρέκκλισης, κλπ, αλλά λογικό ακόλουθο θεμελιωδών προϋποθέσεων, πάει χαμένη στα αυτιά του θιασώτη του άλλου ίδιου. Για τον θιασώτη αυτόν, τίποτε πραγματικό δεν είναι λογικό, δηλαδή τίποτε από όσα υφίστανται δεν είναι αναγκαίο να είναι όπως είναι: ο καπιταλισμός μπορεί να είναι διαφορετικός από αυτό που είναι, οι τράπεζες διαφορετικές, το κράτος διαφορετικό, η αστυνομία διαφορετική, η θρησκεία διαφορετική, το ΝΑΤΟ διαφορετικό, η Ευρώπη διαφορετική. Υπάρχει ένα άλλο ΝΑΤΟ, μια άλλη Ευρώπη, μια άλλη ατομική ιδιοκτησία, ένα άλλο ίδιο, για κάθε τι που υπάρχει. Και υπάρχουν όλα αυτά επειδή αυτό που έχει σημασία είναι το καθαρά γλωσσικό επίπεδο, το επίπεδο των συνεπαγωγών της σημασιολογίας, και ποτέ το επίπεδο της συγκεκριμένης εμπειρίας και της συγκεκριμένης έλλογης επεξεργασίας αιτιών και αποτελεσμάτων.

Με άλλα λόγια, για τον σοσιαλδημοκράτη η ζωή είναι παιχνίδι με λέξεις, με τις δυνατότητες της αμφισημίας των λέξεων. Που σημαίνει πως όποιος ατυχήσει αρκετά στη ζωή του ώστε να καταλάβει ότι η ζωή αυτή δεν είναι ποτέ μόνο παιχνίδι με λέξεις, αρχίζει να αισθάνεται ότι η σοσιαλδημοκρατία είναι επίσης θράσος και αναίδεια απέναντι στο είδος της τραγωδίας που εκπροσωπεί η ανθρώπινη ύπαρξη, που σε αντίθεση με το άλλο ίδιο -το οποίο μπορεί να προεκτείνεται σε ένα είδος άπειρου της αυταπάτης- είναι πεπερασμένη και ανεπίστρεπτη.

18 Απριλίου 2018

Από την Μαδρίτη στους Φούρνους

Στην Μαδρίτη, στις 8 Ιουλίου 1997, κατά την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη και υπό την επίβλεψη της υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ Μαντλήν Ωλμπράιτ, ο έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο τούρκος πρόεδρος Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ υπέγραψαν μια συμφωνία με στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο, η οποία είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της κατά την προ ολίγων μηνών κρίση των Ιμίων. Με αφορμή τον ντόρο που έγινε τις τελευταίες μέρες λόγω των  διαδραματισθέντων στις Ανθρωποφάγους βραχονησίδες νοτιοανατολικά των Φούρνων, δεν βλάφτει να θυμηθούμε τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι δυο χώρες μ' εκείνη την συμφωνία, η οποία έγινε ασμένως αποδεκτή τόσο από τα ΜΜΕ όσο και από την πλειοψηφία των κομμάτων:
- Αμοιβαία δέσμευση για την ειρήνη, την ασφάλεια και την συνεχή ανάπτυξη σχέσεων καλής γειτονίας.
- Αμοιβαία δέσμευση αποφυγής μονομερών ενεργειών, με βάση την επιθυμία να αποτραπούν συγκρούσεις οφειλόμενες σε παρεξήγηση.
- Αμοιβαία δέσμευση διευθέτησης των διαφορών με ειρηνικά μέσα, αμοιβαία συναίνεση και χωρίς την χρήση βίας ή την απειλή βίας.
- Σεβασμός της κυριαρχίας κάθε χώρας.
- Σεβασμός του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συνθηκών.
- Σεβασμός στα ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα κάθε χώρας στο Αιγαίο, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία της.
Αύγουστος 1976: Το "Χόρα" κόβει βόλτες στο Αιγαίο.

Η αμφισβήτηση των δικαιωμάτων μας επί της υφαλοκρηπίδας, η διένεξη για το αν τα νησιά μας έχουν υφαλοκρηπίδα ή όχι, τα όρια τόσο του εθνικού μας εναέριου χώρου (άρα και τα όρια ευθύνης του FIR Αθηνών), όσο και των χωρικών μας υδάτων αλλά και οι περίφημες "γκρίζες ζώνες" στο Αιγαίο δημιουργουσαν προβλήματα από την εποχή ακόμα της χούντας. Κάθε τόσο ξεσπούσαν -μικρότερες ή μεγαλύτερες- κρίσεις, οι οποίες ακολουθούνταν από σπασμωδικές προσπάθειες εξομάλυνσης των διαφορών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα όσα έγιναν το 1987. Σε αντίπραξη για τα δικαιώματα εξερεύνησης για πετρέλαιο στην Θάσο, τα οποία εκχώρησε η Ελλάδα, η Τουρκία όχι μόνο αντέδρασε εντονα αλλά χορήγησε αντίστοιχα δικαιώματα εξερεύνησης στην θαλάσσια περιοχή ανοιχτά τής Σαμοθράκης και έστειλε το ωκεανογραφικό "Σισμίκ" στην περιοχή. Ήταν η σειρά της Ελλάδας να αντιδράσει. Τα πνεύματα ηρέμησαν με την παρέμβαση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, οπότε οι δυο χώρες υπέγραψαν ένα "Μνημόνιο Συναντίληψης", με βάση το οποίο δεσμεύονταν να σεβαστούν την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα η μια της άλλης και συμφώνησαν ότι εξερευνήσεις για ορυκτό πλούτο θα πραγματοποιούνται μόνο στα αδιαμφισβήτητα χωρικά ύδατα του κάθε κράτους.

Κάτι παρεμφερές είχε γίνει και το 1976, όταν η Τουρκία έστειλε ένα άλλο ωκεανογραφικό πλοίο, το "Χόρα", να κάνει έρευνες στα ελληνικά χωρικά ύδατα ανατολικά τής Λέσβου και της Χίου. Ήταν τότε που ο Ανδρέας είχε φωνάξει στον Κωνσταντίνο Καραμανλή (ο ίδιος είπε ότι είχε συνεννοηθεί προηγουμένως με τον Καραμανλή) την περίφημη φράση του "Βυθίσατε το Χόρα". Η έντονη κρίση που ξέσπασε, κατέληξε στην Διακήρυξη της Βέρνης, με την οποία Ελλάδα και Τουρκία δεσμεύτηκαν να συζητήσουν θέματα ελέγχου των πτήσεων και οριοθέτησης της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας αλλά και να απέχουν από μονομερείς ενέργειες που θα τορπίλλιζαν την διαδικασία επίλυσης των διμερών προβλημάτων.

Μπορεί η συμφωνία τής Μαδρίτης να ηρέμησε την εξαιρετικά τεταμένη κατάσταση αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί που ανησύχησαν βλέποντας μια οπισθοχώρηση από ελληνικής πλευράς. Παράλληλα, η έντονη πολιτειακή παρέμβαση έδινε δικαίωμα να γεννιούνται υποψίες πως η συμφωνία είχε ως απώτερο στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Όμως, κύρια πηγή ανησυχίας ήταν η τελευταία διάταξη απ' αυτές που αναφέραμε πιο πάνω, δηλαδή ο "σεβασμός στα ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα κάθε χώρας στο Αιγαίο". Κι αυτό επειδή, ενώ η ελληνική πλευρά αποδέχεται όλα τα τουρκικά συμφέροντα που απορρέουν από τις συνθήκες και το διεθνές δίκαιο, οι τούρκοι προβαίνουν σε καταχρηστικές και διασταλτικές ερμηνείες των συνθηκών, οι οποίες καταλήγουν σε αυθαίρετες διεκδικήσεις. Αυτή η γενική και αόριστη αναφορά για σεβασμό στην κυριαρχία των δυο κρατών, χωρίς τη διευκρίνηση της αποδοχής των υφιστάμενων συνόρων από την Τουρκία, αποτέλεσε το έναυσμα για αναζωπύρωση των θεωριών των "Γκρίζων Ζωνών" στο Αιγαίο, καθώς και για διευθέτηση της Α.Ο.Ζ. μέσω της μέσης γραμμής και της ευθυδικίας. Αν και τα δυο κράτη δηλώνουν σεβασμό στις αρχές του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμφωνιών, δεν διευκρινίζουν με απόλυτη σαφήνεια ότι αποδέχονται την διευθέτηση των όποιων διαφορών τους επί τη βάσει των κανόνων τού διεθνούς δικαίου.

Ιδαίτερη προσοχή χρειάζεται και η τελευταία φράση, που κάνει λόγο για τα συμφέροντα μιας χώρας, τα οποία έχουν "μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία της". Με αυτή ακριβώς την δικαιολογία, ο Χίτλερ διεκδίκησε με τα όπλα τον περίφημο "ζωτικό χώρο" τής Γερμανίας πριν ογδόντα χρόνια. Αυτήν ακριβώς την δικαιολογία χρησιμοποιούν σήμερα οι τούρκοι προκειμένου να εκδηλώσουν την αποστροφή τους στην συνθήκη τής Λωζάννης και τις επεκτατικές τους βλέψεις για "τα σύνορα της καρδιάς τους", όπως λέει ο πρόεδρός τους.


Και κάτι ακόμη. Συχνά-πυκνά γίνεται λόγος για το αν πρέπει ή όχι η Ελλάδα να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα δώδεκα μίλια, μια δυνατότητα που αναμφίβολα της παρέχει το διεθνές δίκαιο, άρα είναι απολύτως νόμιμη. Ας έχουμε υπ' όψη μας ότι εδώ η Τουρκία κάνει χρήση τής συμφωνίας τής Μαδρίτης, ειδικώτερα δε της διάταξης που μιλάει για "αποφυγή μονομερών ενεργειών", κάνοντας ξεκάθαρο ότι μια τέτοια ενέργεια εκ μέρους της Ελλάδας είναι μονομερής, άρα συνιστά αιτία πολέμου (casus belli). Κατά πάσα πιθανότητα και για τον ίδιο ακριβώς λόγο, αιτία πολέμου θα συνιστά και η ανακήρυξη ελληνικής ΑΟΖ, η οποία θα συνυπολογίζει το Καστελλόρριζο.

Μάρτιος 1987: Η σειρά τού "Σισμίκ" να βγει στο Αιγαίο.


Τελειώνω κάπου εδώ, δίχως να διατυπώσω άποψη για το αν έκαναν καλά ή όχι αυτοί που πήγαν και σήκωσαν την ελληνική σημαία στις βραχονησίδες των Φούρνων. Για άλλη μια φορά περιορίζομαι στην παρουσίαση δεδομένων και στοιχείων, αποφεύγω να καταλήξω σε διδάγματα και αφήνω τον αναγνώστη να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

-------------------------------------------
Σημείωση
Το ιστολόγιο έχει αναφερθεί κατ' επανάληψη στις ελληνοτουρκικές συμφωνίες. Ενδεικτικά: "Ελληνοτουρκική προσέγγιση ή, απλώς, εθνική υποχώρηση;" (5/3/2011), "Ξεβρακώματα..." (28/7/2012), "Προτεκτοράτο" (22/3/2016) κλπ.

17 Απριλίου 2018

Είπαν για το χτύπημα στην Συρία...

Διαβάζω τις ειδήσεις και αναρωτιέμαι για το πόσο απρόσμενα ωραία παιχνίδια παίζει η ζωή. Από την μια, δηλώσεις μελών τής κυβέρνησης και κομματικών στελεχών τού ΣυΡιζΑ ότι η Ελλάδα διαφωνεί με τις επιθέσεις κατά της Συρίας και δεν συμμετέχει σε οποιαδήποτε εξωτερική επέμβαση. Από την άλλη, διαδηλωτές κατά του πολέμου επιχειρούν να γκρεμίσουν το άγαλμα του Χάρρυ Τρούμαν, σε μια συμβολική κίνηση διαμαρτυρίας κατά του πολέμου, με τα ΜΑΤ να τους ανοίγουν τα κεφάλια ανηλεώς. Κι ανάμεσα σ' αυτά, μια ειδησούλα από την Καθημερινή, που την διαβάζεις και νομίζεις ότι πίσω από τις λέξεις ακούς ένα σαρκαστικό γέλιο:
Το αεροπλανοφόρο "USS Harry S. Truman" αναμένεται να περάσει τα Στενά του Γιβραλτάρ στις 27 Απριλίου με κατεύθυνση την Ανατολική Μεσόγειο. Από τη ναυτική διοίκηση του ΝΑΤΟ (MARCOM) στο Νόρθγουντ της Βρετανίας έχει ζητηθεί υποστήριξη από τις συμμαχικές χώρες σε τέσσερα σημεία (...) Εκτός από τους Βρετανούς, οι οποίοι, άλλωστε, διαθέτουν βάσεις στην Κύπρο, οι Γάλλοι έχουν προσφερθεί να υποστηρίξουν το ΝΑΤΟ με δύο σημαντικές μονάδες επιφανείας. Είτε ως μέρος της ομάδας κρούσης του αεροπλανοφόρου "USS Harry S. Truman" είτε αυτόνομα, στην Ανατολική Μεσόγειο αναμένεται να πλεύσει και η γερμανική φρεγάτα "Hessen". Δεδομένου του γενικότερου κλίματος που υπάρχει στις σχέσεις Τουρκίας - ΝΑΤΟ, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι διαθεσιμότητα να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις του "USS Harry S. Truman" έχει εκδηλώσει και η Αγκυρα.  Στα τέλη Απριλίου, στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Μεσογείου, ελληνικά υποβρύχια θα συμμετάσχουν σε συμμαχική άσκηση και δεν αποκλείεται κάποιο από αυτά να καλύψει ανθυποβρυχιακές ανάγκες της ομάδας κρούσης του "USS Harry S. Truman". Είναι απολύτως σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να προαναγγελθεί, εφόσον συμβεί (...).
Ωραίο; Δεν συμμετέχουμε στον πόλεμο αλλά προσφερόμαστε να βοηθήσουμε το αεροπλανοφόρο που συμμετέχει, όλως δε τυχαίως τσακίζουμε και τα κόκκαλα όσων πάνε να γκρεμίσουν το άγαλμα εκείνου του οποίου το όνομα φέρει το αεροπλανοφόρο! Ποιος άλλος μπορεί να κάνει τόσο όμορφα παιχνίδια, εκτός από την πραγματικότητα;

Τερέζα Μαίυ - Ντόναλντ Τραμπ: "Δαμασκός και Μόσχα ευθύνονται για την οδύνη στην Ανατολική Γκούτα"

Υπό το πρίσμα των παραπάνω, έχει ενδιαφέρον η επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου εξωτερικών αμέσως μόλις μαθεύτηκε το χτύπημα των "συμμάχων" κατά της Συρίας:
Η Ελλάδα καταδικάζει απερίφραστα τη χρήση χημικών όπλων και στηρίζει τις προσπάθειες για την εξάλειψή τους. Η διεθνής κοινότητα οφείλει να διερευνήσει διεξοδικά κάθε σχετικό περιστατικό και οι δράστες θα πρέπει να λογοδοτήσουν. Παράλληλα, στόχος της διεθνούς κοινότητας πρέπει να παραμείνει η προσπάθεια εξεύρεσης πολιτικής και βιώσιμης λύσης στη Συρία, που θα τερματίσει τον πόλεμο και θα αποκαταστήσει την ειρήνη στη χώρα και την περιοχή. Που θα επιτρέψει την επιστροφή εκατομμυρίων προσφύγων στις εστίες τους και που θα προστατεύσει το σύνολο του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων όλων των θρησκευτικών και πολιτιστικών κοινοτήτων. Προς την κατεύθυνση αυτή, θα πρέπει όλοι να συμβάλλουμε άμεσα στην αποκλιμάκωση της κατάστασης και στην ενίσχυση των προσπαθειών για την κατάπαυση του πυρός και την πρόσβαση της ανθρωπιστικής βοήθειας στους βαλλόμενους πληθυσμούς. Η διπλωματία πρέπει να επανέλθει στο προσκήνιο και να συνεχισθούν οι προσπάθειες στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών.
Ανακοίνωση-περιβόλι, γενικότητες επί γενικοτήτων. Μια ανακοίνωση που θα μπορούσε να είχε βγει την προηγούμενη μέρα, τον περασμένο μήνα, την πρωτοχρονιά, πρόπερσι... οποτεδήποτε. Βλέπετε να υπάρχει κάπου η παραμικρή αναφορά σε ΗΠΑ, Βρεττανία και Γαλλία ή να καταδικάζεται με οποιονδήποτε τρόπο το τραμπούκικο σαββατιάτικο χτύπημα; Προς θεού, μη στενοχωρήσουμε τους συμμάχους μας και τι θ' απογίνουμε!

Πάντως, πρέπει να παραδεχτούμε ότι στο υπουργείο εξωτερικών διαθέτουν περισσότερο μυαλό απ' όσο διαθέτουν στην αξωματκή αντιπολίτευση. Η ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας όχι απλώς αθωώνει τον Τραμπ και την παρέα του αλλά δικαιολογεί απολύτως την πρωτοβουλία τους. Διαβάστε με πολλή προσοχή, λόγω ολισθηρότητας από τα σάλια:
Η καταδίκη κάθε χρήσης χημικών όπλων, πόσω μάλλον κατά αμάχων, είναι απερίφραστη.  Δυστυχώς, αυτό που συνέβη στην πόλη Ντούμα, στην Ανατολική Γούτα, δεν ήταν μεμονωμένο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν τέτοια όπλα στη Συρία. Το γεγονός αυτό καθιστά επιτακτική τη λήψη αποτρεπτικών μέτρων για την αποφυγή επανάληψης τέτοιων απάνθρωπων ενεργειών.  Η σημερινή περιορισμένη και στοχευμένη πυραυλική επίθεση σε συγκεκριμένους στόχους στη  Συρία κατέστη αναγκαία μετά την αποτυχία της διπλωματίας στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Όπου τελικώς δεν υιοθετήθηκε μια συγκεκριμένη πρόταση, παρά το ότι είχε την υποστήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των κρατών-μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Τώρα χρειάζεται να επικρατήσει σύνεση και αυτοσυγκράτηση από όλες τις πλευρές, προκειμένου να αποφευχθεί κλιμάκωση και γενικευμένη ανάφλεξη στην περιοχή. Κάτι που θα είχε απρόβλεπτες, μακροχρόνιες και διευρυμένες αρνητικές συνέπειες.  Ο ΟΗΕ και η ΕΕ θα πρέπει να εμπλακούν πιο ενεργά και αποτελεσματικά στη διαχείριση και την αποκλιμάκωση της κρίσης στη Συρία.
Αναρωτιέμαι αν ο κ. Κουμουτσάκος τα σκέφτηκε μόνος του όλα αυτά ή αν τηλεφωνήθηκε με τον Λευκό Οίκο και τα έγραψε καθ' υπαγόρευση. Όπως και νά 'χει πάντως, η θέση του κόμματος έχει μια συνέπεια: είμαστε αμερικανόδουλοι. Όχι σαν το ΠαΣοΚ, όπου δεν ξέρουν τι τους γίνεται και άλλα λέει ο ένας και άλλα ο άλλος! Δείτε πρώτα την επίσημη ανακοίνωση του κόμματος:
Οι στρατιωτικές επεμβάσεις δεν λύνουν τα προβλήματα. Τα περιπλέκουν με απρόβλεπτες συνέπειες. Αυτό που χρειάζεται είναι μια αξιόπιστη στρατηγική από πλευράς διεθνούς κοινότητας για τον ειρηνικό τερματισμό της εμφύλιας σύγκρουσης στη Συρία , στρατηγική που σήμερα δεν υπάρχει. Επείγει  να ενταθούν οι διπλωματικές προσπάθειες. Επιβάλλεται η έρευνα από τον ΟΗΕ για την χρήση χημικών και για τα εγκλήματα πολέμου που συντελούνται.
Περίληψη της ανακοίνωσης του υπουργείου εξωτερικών, θα μου πείτε και με το δίκιο σας. Δεν γίνετα η παραμικρή αναφορά στους τραμπούκους αλλά δεν επιβραβεύονται κιόλας, όπως έκανε η Νέα Δημοκρατία. Μην ανησυχείτε, όμως, γιατί τους επιβράβευσε ο Ανδρέας Λοβέρδος:
Δικαιολογημένο με βάση την αρχή της αναλογικότητας το τιμωρητικό πλήγμα των συμμάχων μας εναντίον του δικτατορικού καθεστώτος της Δαμασκού, που διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας χρησιμοποιώντας απαγορευμένα χημικά όπλα σε αμάχους και μικρά παιδιά.
Από την πλευρά της, οι φασίστες τής Χρυσής Αυγής εκδίδουν άλλη ανακοίνωση-περιβόλι, όπου ούτε αυτοί βγάζουν άχνα για τις ΗΠΑ (μη κακοκαρδίσουν τον Τραμπ, τα παιδιά!), παίρνουν έμμεσα το μέρος της Ρωσίας, μπερδεύουν μέσα και τον Ερντογκάν και "αποκαλύπτουν" ότι πίσω από όλα αυτά βρίσκονται (όπως πάντα!) οι... εβραίοι. Κι όλα αυτά σε λίγες γραμμές:
Οι βάρβαρες επιθέσεις εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης Άσαντ και του συριακού Έθνους συνιστούν έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, μέρος του συνολικού σχεδίου του διεθνούς σιωνισμού για κυριαρχία στην Μέση Ανατολή και αιχμή του δόρατος της Δύσεως ενάντια σε Ιράν, Ρωσία και Κίνα. Όσοι τις χειροκροτούν (ΝΔ και λοιποί) ταυτίζονται με τον εγκληματία Ερντογάν. 
Μακρόν, Τραμπ και Μαίυ στην σύνοδο των G7 τον Μάιο του 2017.

Τελικά, μόνο το ΚΚΕ τόλμησε να καταδικάσει απερίφραστα και στα ίσια τους τρεις συμμάχους και να καταδείξει με σαφέστατο τρόπο την αιτία αυτού του πολέμου:
Με τη σημερινή επίθεσή τους στη Συρία, οι ΗΠΑ, η Μ. Βρετανία και η Γαλλία, με τη στήριξη και την ανοχή των άλλων κρατών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ματώνουν για μια ακόμη φορά τους λαούς της περιοχής, καταστρέφουν και διαμελίζουν κράτη, αξιοποιώντας κατασκευασμένα στοιχεία και προσχήματα. (...) Πραγματικός τους στόχος είναι ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των ενεργειακών δρόμων, των σφαιρών επιρροής. Αυτός ο στόχος τούς φέρνει σ' αντιπαράθεση μ' άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη και περιφερειακές δυνάμεις, με κυβερνήσεις που δεν τους είναι αρεστές, γιατί υπηρετούν ανταγωνιστικά σχέδια (...)
Αυτά σημείωσα διαβάζοντας ειδήσεις και ανακοινώσεις. Σας τα παραθέτω για να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα και να με απαλλάξετε κι από τον κόπο να σχολιάζω.

16 Απριλίου 2018

Τί συμβαίνει με τα "Λευκά Κράνη";

Το θέμα των ημερών είναι, οπωσδήποτε, οι εξελίξεις στην Συρία. Σίγουρα έχετε ακούσει πολλά και, ενδεχομένως, έχετε διαβάσει περισσότερα για όσα συμβαίνουν εκεί τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Ας προσπαθήσουμε να συμπτύξουμε τα γεγονότα σε λίγες γραμμές, πριν συνεχίσουμε. Στο μεταξύ, θυμηθείτε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε η -αποδεδειγμένα πλέον- πλαστή πληροφορία περί ύπαρξης χημικού οπλοστασίου ώστε να εξαπολυθεί η δεύτερη επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράκ, η οποία κατέληξε στην ανατροπή τού Σαντάμ Χουσσεΐν και σημειώστε ότι ΗΠΑ-Αγγλία-Γαλλία επέβαλαν την τιμωρία τους στον Άσσαντ χωρίς να ερευνήσουν την ορθότητα των καταγγελιών και χωρίς να λάβουν υπ' όψη τους τον ΟΗΕ.

Την περασμένη Τετάρτη, οι κυβερνητικές δυνάμεις κατάφεραν να εκκαθαρίσουν τον πιο κοντινό θάλακα των αντικαθεστωτικών ανταρτών στην Ντούμα, μια πόλη 110.000 κατοίκων, που βρίσκεται μόλις δέκα χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο τής Δαμασκού. Αμέσως μετά, βγήκε μια οργάνωση εθελοντών διασωστών και κατήγγειλε ότι κατά την επίθεσή του ο συριακός στρατός χρησιμοποίησε χημικά όπλα. Η Δύση "αγανάχτησε" με τον "δικτάτορα" Άσσαντ, ο οποίος δεν δίστασε να πλήξει με χημικά όπλα αθώους πολίτες και αποφάσισε να τον "τιμωρήσει". Τον ρόλο του αρχιτιμωρού ανέλαβαν οι ΗΠΑ και σε βοήθειά τους έσπευσαν η μεγάλη Βρεττανία και η Γαλλία. Με όλους αυτούς διαφώνησαν πολλοί, με πρώτη και καλύτερη την Ρωσσία, η οποία κατήγγειλε ότι κανένα χημικό όπλο δεν χρησιμοποιήθηκε και η σχετική "πληροφορία" κατασκευάστηκε από την οργάνωση εθελοντών που αναφέραμε, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για να πληγεί ο Άσσαντ.

"H Αλ Κάιντα / Λευκά Κράνη σώζει το ίδιο κορίτσι τρεις φορές σε τρεις μήνες"   [Channel4]

Ποιοί είναι, όμως, αυτοί οι εθελοντές; Πρόκειται για μια ανθρωπιστική Μη Κυβερνητική Οργάνωση με την ονομασία Συριακή Πολιτική Άμυνα (Syria Civil Defence - SCD), γνωστότερη ως Λευκά Κράνη (White Helmets). Η SCD ιδρύθηκε το 2014 και προήλθε από την συνένωση μικρών ομάδων εθελοντών, οι οποίες δραστηριοποιούνταν στα πρώτα χρόνια τού συριακού εμφύλιου, κυρίως στο Χαλέπι. Το στήσιμο της οργάνωσης ανέλαβε ο απόστρατος βρεττανός αξιωματικός -και νυν μισθοφόρος- Τζέιμς Λε Μεσουριέρ, ενώ η εκπαίδευση των "εθελοντών" έγινε σε τουρκικό στρατόπεδο, στην περιοχή τού Γκάζιαντεπ. Σήμερα η SCD αριθμεί κάπου τρεις χιλιάδες μέλη, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως εθελοντές αλλά παίρνουν κανονικό μηνιαίο μισθό.

Η οργάνωση δεν φαίνεται να έχει οικονομικό πρόβλημα. Ο ετήσιος προϋπολογισμός της φτάνει τα 30 εκατ. δολλάρια, με τα χρήματα να εισρέουν από παντού. Πρώτη και καλύτερη η Μεγάλη Βρεττανία με πάνω από 32 εκατ. στερλίνες έως το 2016 ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι η βρεττανική κυβέρνηση ενέκρινε κονδύλι 5,3 εκατ. στερλινών για την εκπαίδευση (;) σύρων δημοσιογράφων, οι οποίοι προωθούν την δράση τής SCD στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Από το 2016, η οργάνωση χρηματοδοτείται και από την Chemonics, μια ιδιωτική εταιρεία διεθνούς ανάπτυξης με έδρα τις ΗΠΑ. Επίσης, έχει ενταχθεί στο "Πρόγραμμα Επιχειρήσεων Ειρήνης και Σταθερότητας" της καναδικής κυβέρνησης. Χρήματα στέλνουν ακόμη: η Υπηρεσία Διεθνούς Συνεργασίας τής ιαπωνικής κυβέρνησης, τα υπουργεία εξωτερικών Ολλανδίας και Νέας Ζηλανδίας, οι κυβερνήσεις Γερμανίας και Δανίας, η Yπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ USAID (η USAID έδωσε από το 2013 ως το 2016 πάνω από 23 εκατ. δολλάρια) κλπ, ενώ πλήθος μεμονωμένων δωρεών έχουν γίνει στο Ταμείο Ηρώων της, το οποίο παρέχει περίθαλψη στους εθελοντές της. Μεταξύ των αρωγών τής οργάνωσης βρίσκεται και ο πολύς Τζωρτζ Σόρος.

Κι ενώ η Δύση κάνει τα πάντα για να ενισχύει τα "Λευκά Κράνη" (το 2016 προωθήθηκε ως και η υποψηφιότητα της οργάνωσης για το Νόμπελ Ειρήνης), η απέναντι πλευρά (Συριακή κυβέρνηση, Ρωσσία, Ιράν κλπ) προβαίνει σε απανωτές αποκαλύψεις και καταγγελίες εις βάρος τους. Ο πρόεδρος της Συρίας έχει κατηγορήσει ευθέως τους επί κεφαλής τής SCD ως τρομοκράτες και μέλη της Αλ-Κάιντα, ισχυρισμός για τον οποίο υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις αλλά όχι ατράνταχτες αποδείξεις. Τις προάλλες, δόθηκε στην δημοσιότητα (μάλλον από τους ρώσσους) βίντεο με "λευκοκρανίτες" να εκπαιδεύουν μικρά παιδιά να υποκρίνονται τα θύματα χημικής επιδρομής, συνοδευόμενο από την καταγγελία ότι με τέτοιο στημένο υλικό "τεκμηριώθηκε" η χρήση χημικών όπλων εκ μέρους του συριακού στρατού.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλές καταγγελίες εις βάρος τής SCD. Από τις πλέον σοβαρές είναι αυτές που συνδέουν τα "Λευκά Κράνη" με τους τζιχαντιστές τού ISIS. Πέρυσι διέρρευσε από άγνωστη πηγή φωτογραφικό υλικό που πιστοποιούσε την καλή σχέση τζιχαντιστών και "εθελοντών", όπου οι δεύτεροι συνεργάζονταν με τους πρώτους προκειμένουν να θάψουν ακρωτηριασμένα πτώματα φιλοκυβερνητικών στρατιωτών, κάτι που ανάγκασε την SCD να απομακρύνει έναν από τους εθελοντές της, ο οποίος αναγνωρίστηκε. Πάντως, σύμφωνα με τον βρεττανικό Guardian, "η συμμετοχή εθελοντών τής οργάνωσης σε τέτοια μεμονωμένα περιστατικά παρουσιάζεται διογκωμένη προκειμένου να δυσφημιστεί ολόκληρη η οργάνωση".

Πού βρίσκεται η αλήθεια; Κανείς δεν μπορεί να πει ακόμη με βεβαιότητα. Είναι γεγονός ότι η αξιοπιστία κάποιου, ο οποίος χρηματοδοτείται και υποστηρίζεται ένθερμα από ΗΠΑ, Βρεττανία, Τουρκία, Σόρος κλπ, έχει οπωσδήποτε πρόβλημα. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι λιγώτερο προβληματικό το να στηρίζονται οι εναντίον σου κατηγορίες από την Ρωσσία και το Ιράν. Βεβαίως, ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον αλλά η ιστορία τώρα γράφεται...

Ιντλίμπ, Συρία: "Εθελοντές" της SCD και μαχητές της Αλ Κάιντα με την σημαία του ISIS πανηγυρίζουν μαζί.

-------------------------------------------------
Διαβάστε, επίσης:
- Olivia Solon, "How Syria's White Helmets became victims of an online propaganda machine", Guardian, 18/12/2017.
- Tom O'Connor, "Syria’s White Helmets, Subject of Oscar-Winning Film, Caught Dumping Dead Soldiers, Fire Volunteer", Newsweek, 22/6/2017.
- Emma Gray Ellis, "Inside the Conspiracy Theory That Turned Syria's First Responders Into Terrorists", Wired, 30/4/2017.
- "The rise of Syria’s White Helmets", Economist, 15/10/2016.
- Marc Daou, "High praise for Syria’s 'White Helmets' – but who are they?", France24, 17/9/2016.
- Patrick Worrall, "Eva Bartlett’s claims about Syrian children", Channel4, 20/12/2016.
- Inside Syria Media Center, "The Chemical Attack in Syria’s Douma Is Just Another “Fake News” from the “White Helmets”", Global Research, 14/4/2018.
- Rick Sterling, "The ‘White Helmets’ Controversy", Strategic Culture, 25/10/2016

14 Απριλίου 2018

Σαββατιάτικα (197) - τα αεροπλανικά

*** Άιντε κι ο Θεός πρώτος-πρώτος μπαίνει στην καρδιά μου πιλότος. *** Αυτό που πρέπει να πεθάνεις πρώτα για να σε πουν αθάνατο, δεν σας κάνει κάπως; *** Έγινε ήρωας και αυτός που έπεσε με το αεροπλάνο; *** Μετά τους ήρωες που κρατούν οι τούρκοι, άλλος ένας ήρωας... *** Ελλάς, χώρα ηρώων. *** Τι λέτε να κάνουμε ήρωες και τους διανομείς, που τσακίζονται καθημερινά με τα μηχανάκια; *** Μήπως να ξανακοιτάξουμε τι λένε τα λεξικά στο σχετικό λήμμα; *** Να ανήκεις σε Μοίρα Παντός Καιρού και να τσακίζεσαι μια Μέρα Χαρά Θεού, το λες και σκηνοθετικό εύρημα. *** Καμμένος: "Ο πιλότος έπεσε υπέρ πίστεως και πατρίδος." *** Το ίδιο είπα κι εγώ για το αρνάκι που καταβρόχθισα τις προάλλες, Πάνο μου! *** Καλά το "υπέρ πατρίδος" αλλά το "υπερ πίστεως"... πώς; *** Ακούστηκε να λέει "Παναγία μου, έκανα μαλακία"; *** Όταν βλέπω αεροπλάνο μού 'ρχεται να σου την κάνω και να εξαφανιστώ. *** Σταύραξ: "Άλλος ένας πιλότος έπεσε υπερασπιζόμενος την πατρίδα." *** Σταύρακα, δεν θέλω να σε ξυπνήσω αλλά παπάρια υπερασπιζόταν. *** Βόλτα είχε πάει και γύρναγε για να σχολάσει. *** Μεϊμάρ: "Να υιοθετήσει η βουλή τα δυο ανήλικα παιδιά τού ήρωα πιλότου." *** Βαγγέλη, γιατί δεν υιοθετεί τα παιδιά ενός άλλου εργαζόμενου που χάνει την ζωή του σε ώρα εργασίας; *** Αλλά, θα μου πεις, γίνεται ολόκληρη βουλή να υιοθετήσει τα παιδιά ενός εργάτη στο Πέραμα; *** Τζήμερος: "Μην σας παραξενεύει που οι συριζαϊκές πατσαβούρες χαρακτήρισαν τη θυσία του ηρωικού πιλότου εργατικό ατύχημα." *** Τί είναι, ρε συ Θάνο; *** Σε δουλειά είχε πάει, όχι σε πόλεμο. *** Μάθε και πως δεν ψηφώ τον Χάρο κι αν μου φύγεις πως μπορώ αερόπλανο να πάρω, νά 'ρθω πάλι να σε βρω. *** Πλεύρης: "Οι ήρωες δεν θνήσκουν αλλά πίπτουν η
Πάμε καρφί για φαλάκρα, φιλαράκι!
δε ελληνική γη πινουσα το αίμα τους τους αναγεννά." *** Πίπτουν όπως οι λόγοι και οι ράβδοι, Θανούλη; *** Πίπτει η μαλακία βροχηδόν. *** Κι αυτή η ελληνική γη... πόσο βρυκόλακας πια! *** Μπογδάνος: "Χειριστής αεροσκάφους πολεμικής αεροπορίας: 1100 ευρώ το μήνα. Γραμματέας γραφείου μόστρας Αλέξη στη Θεσσαλονίκη: 2500." *** Βρε, βρε, καλώς τ' αρχίδια μας τα δυο που είχα μήνες να τα δω! *** Καλά, πόσο μαλάκας μπορεί να είναι κάποιος που πιστεύει ότι οι πιλότοι πετάνε με 1100 τον μήνα; *** Εν πάση περιπτώσει, αν ρίξουμε τον μισθό τού γραμματέα στα έξι κατοστάρικα, είμαστε εντάξει, Κωνσταντίνε; *** Κλείνω κι έρχομαι, έρχομαι, φτάνω με το πρώτο το αεροπλάνο. *** E-nikos: "Ερείπια οι γονείς τού ήρωα πιλότου." *** Σοβαρά, ρε Χατζηνίκο; *** Κι εμείς νομίζαμε ότι είχανε στήσει τσάμικο με κλαρίνα. *** Αποκαλυπτική δημοσιογραφία. *** Αυτό πάλι που βγάλαμε την σχολή των πιλότων μας "Σχολή Ικάρων", πώς το εξηγείτε; *** Της δώσαμε το όνομα ενός μαλακισμένου που τσακίστηκε στο Αιγαίο στην πρώτη του πτήση και περιμένουμε προκοπή; *** Εδώ που τα λέμε, πρέπει να πέφτει και κανένα αεροπλάνο κάπου-κάπου, για να παίρνουμε καινούργια. *** Κλέφτες θα γίνουν αυτοί που τα πουλάνε; *** Στο μικρό μας αεροπλάνο με τα κόκκινα φτερά, είναι ωραία εδώ πάνω στον αέρα, στη φωτιά. *** Αλήθεια, μήπως είσαστε κι εσείς από εκείνους που φωνάζουν να δοθεί σύνταξη στην χήρα τού πιλότου; *** Όχι, ρωτάω επειδή όταν κόβονταν οι συντάξεις χηρείας, σας άκουγα που λέγατε "να πάνε να δουλέψουν οι πουτάνες." *** Εκτός αν εξαιρούνται οι χήρες πιλότων. *** Ξέρω 'γω, μπορεί αυτές να έχουν τον κώλο μπροστά και να χέζουν μπρούμητα. *** Αυτή η ιδέα να βάλουμε στο πασχαλινό τραπέζι δυο καρέκλες και δυο πιάτα για τους δυο τύπους που κρατάνε οι τούρκοι ως κατασκόπους, πολύ με ανησυχεί. *** Δηλαδή, αν δεν τους έχουν αφήσει ως την πρωτοχρονιά, θα τους κόψουμε και κομμάτι από την βασιλόπιτα; *** Του Χριστού, της Παναγίας, του σπιτιού, του φτωχού... τώρα κι αυτών των δυο... εμείς θα φάμε τα νύχια μας τελικά. *** Και πριν προλάβω ν’ ανασάνω, πέσανε μ' ένα αεροπλάνο. Σώθηκε ο άλλος, όμως κάηκε αυτή. Την είχα άχτι... *** Εσείς είχατε καταλάβει ότι ο Χώκινγκ πέθανε "θαμπωμένος από τα επιστημονικά του επιτεύγματα, γεμάτος έπαρση και αλαζονεία"; *** Ευτυχώς, μας το εξήγησε ο δεσπότης Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού, κ.κ. Κύριλλος. *** Ο οποίος δεν έχει επιτεύγματα να παρουσιάσει και θα πεθάνει απλώς ως σκατόψυχος. *** Το μόνο του κατόρθωμα είναι ότι κόπηκαν από την μητρόπολη Αττικής η Κηφισιά, το Μαρούσι και ο Ωρωπός, για να φτιαχτεί μια μητρόπολη να βολευτεί και δαύτος. *** Αυτό που όλοι οι αρχιγραμματείς τής Ιεράς Συνόδου γίνονται δεσποτάδες, μόνο εμένα παραξενεύει; *** Πέτα, πέτα, πέτα, αεροπλάνο πέτα, να φθάσουμε στην Βέτα την Θεσσαλονικιά. *** Δεν ξέρω αν υπάρχουν φανατικοί άθεοι, Θανάση μου, αλλά γιαλαντζί άθεοι υπάρχουν. *** Δες τον Αλέξη, ας πούμε. *** Άθεος αλλά
Δεν γλιτώνετε με τίποτε, κορίτσια!
και στον Αγιονόρι πάει και τα κεράκια του τα ανάβει και περιστέρι τα Φώτα αμολάει... *** Σε όλα του γιαλαντζί αυτό το παιδί. *** Όλα ροζ, ένα πράμα. *** Όλα από λίγο και στο περίπου. *** Αφού υποψιάζομαι ότι και την Περιστέρα... θου κύριε... *** Σοβαρά το λέτε ότι το ΣτΕ έβγαλε αντισυνταγματικό και τον ΕΦΚΑ; *** Τελικά, σύμφωνα με το ΣτΕ, μόνο τα μνημόνια και ο ΕνΦΙΑ είναι συνταγματικά; *** Ρόιδο μάς τα έκανες, βρε μαλάκα Κατρούγκαλε, γαμώ τον κομμουνισμό σου μέσα! *** Αλλά καλά να πάθεις, γιατί δεν ακούς όταν σου μιλάνε οι κορυφαίοι! *** Δεν τον άκουγες τον Μπένυ που ωρυόταν, ε; *** Φάτην στον κώλο τώρα. *** Στο αεροδρόμιο να με πας, τ' αεροπλάνο φεύγει σε λίγο, το πού θα πάω μη ρωτάς, δεν έχω χρόνο, πρέπει να φύγω. *** Για να μη τρελαθώ, πείτε μου ότι δεν αληθεύει ότι η ΝουΔού σκέφτεται να προτείνει τον Μπένυ για πρόεδρο δημκρατίας το 2020! *** Κωλόχαρτος: "Ο κ. Βενιζέλος είναι ένας άνθρωπος του οποίου τις πολιτικές ικανότητες προσωπικά εκτιμώ πάρα πολύ." *** Αμάν, αληθεύει! *** Προβλέπω να βγάζουμε αιμορροΐδες από τα γέλια. *** Αυτά να τα βλέπουν όσοι  θεωρούσαν κατάντια τον Σαρτζετάκη. *** Ω ρε, Πάκης θα λέτε και θα κλαίτε! *** Ελπίζω πως το μάθατε ότι δεν επικυρώθηκε από το συμβούλιο εφετών η απαγόρευση εξόδου από την χώρα στον Μαρινάκη. *** Επί τέλους, κάποιοι λειτουργοί στέκονται στο ύψος τους! *** Κόντρα στους πολλούς, που τρέφουν μίσος για κάθε επιτυχημένο πρεζέμπορα επιχειρηματία. *** Την Πέμπτη αγανάχτησα, έγινα αεροπόρος, Ανδρέα με βαφτίσανε μα είμαι και μαγκιώρος. *** Πώς βλέπετε την κατάσταση στην Συρία; *** Όχι που δεν θα χτύπαγε ο παπάρας. *** Τόσα χρόνια και τόσα λεφτά ξόδεψαν οι γιάνκηδες για να στηρίξουν εχθρούς τού Άσαντ... *** Ε, αφού εκείνοι τα έκαναν ρόιδο, τί να κάνει κι ο Τραμπ; *** Πάει να τελειώσει την δουλειά μόνος του. *** Με παρέα τα δυό του τ' αρχίδια, το εγγλέζικο και το γαλλικό. *** Αν κατάλαβα καλά, "ελεύθερος δυτικός κόσμος" είναι εκεί που το κουμπί για τα πυρηνικά το πατάει ο καλός Τραμπ και όχι ο κακός Κιμ, σωστά; *** Αυτά είναι τα κουμπιά τής Αλέξαινας... *** Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι φτάσαμε εδώ όπου φτάσαμε. *** Τέτοια αντιπολεμική εκστρατεία που έκανε ο Αρναούτογλου υπέρ της Συρίας και να πάει στράφι; *** Αδύνατον! *** Χέρια ψηλά και δάχτυλα ανοιχτά, Γρηγόρη, μη κιοτεύεις! *** Θ' ανέβω σ' ένα αεροπλάνο, να δω τον κόσμο από κει πάνω. *** Έχω και τον Θανάση να μου λέει "άρχισε ο πόλεμος στην Συρία" και να μου ανεβάζει τα γράδα. *** Σήμερα άρχισε, βρε κεφάλα; *** Εφτά χρόνια τώρα, ρυζόγαλα κανελλώνανε; *** Ελπίζω ότι νοιώσατε και σεις εθνικά περήφανοι με τον Δημήτρη Αξουργό. *** Για τον έλληνα, λέω που εκλέχτηκε δήμαρχος στο Σβέρτε της Γερμανίας, με 56,3% από την πρώτη Κυριακή. *** Αλλά κι οι
Πήγες να παραστήσεις τον ψήστη στην Σία, π' ανάθεμά σε;
γερμανοί... πόσο μαλάκες, ε; *** Δεν είχανε δικούς τους και βγάλανε μετανάστη δήμαρχο; *** Ήμαρτον! *** Δημαρχιακό μέγαρο ο μετανάστης; *** Τόσα ωραία στρατόπεδα είχε αυτή η χώρα... *** Μοιάζω με αεροπλάνο που για πρώτη του φορά μεσ' στα σύννεφα γλιστράει κι όλο βλέπει χαμηλά. *** Συμβουλή δωρεάν προς αναγνώστες: αν έχετε ποντίκια σπίτι σας, προσέξτε πού φυλάτε το "χόρτο" σας. *** Στην Αργεντινή, τα ποντίκια έφαγαν μισό τόννο κατασχεμένη μαριχουάνα από την αποθήκη τής αστυνομίας. *** Δεν άφησαν φυλλαράκι ούτε για δείγμα! *** Τώρα, τι είδους ποντίκια ήσαν αυτά, θα σας γελάσω. *** Μπορεί και δίποδα... με στολή. *** Αυτή την έκπληξή σας που ξαναβγήκε το φασιστόμουτρο ο Όρμπαν στην Ουγγαρία, δεν την καταλαβαίνω. *** Κάνετε λες και υπάρχει πρώην κομμουνιστική χώρα όπου δεν έχουν πάρει το πάνω χέρι οι φασίστες. *** (A propos, μη ξεχαστώ: γαμώ το βλαντί σου, παλιόπουστα Μιχαλάκη.) *** Μπογδάνος: "Μέσα στην επόμενη πενταετία θα έχεις Ορμπάν και στην Ελλάδα διότι νομίζεις ότι ο Άδωνις είναι ακροδεξιός." *** Πες τα, βρε Κωνσταντίνε! *** Λες και δεν ξέρουμε ότι ο Κωλόχαρτος είναι τροτσκιστής κατά βάθος. *** Πάρ' το αεροπλάνο, δε θέλω να σε χάνω, μάτια μου, από τα μάτια μου. *** Η Ρεάλ και το Αιγάλεω να κερδάνε... *** Μη ξανακούσω για μούφα πέναλτυ στον Θρύλο, έτσι; *** Α ρε δόλιε Τζίτζι... στην έφερε το εγγλέζικο κοράκι. *** Υπάρχει κάποιος μη οπαδός τής Ρεάλ που να συμπαθεί τον Κριστιάνο; *** Όταν πήγαινα στο δημοτικό, εκτός από Παναχαϊκή ήμουνα και Πανιώνιος. *** Ναι, με Δέδε, Ιντζόγλου, Χάιτα, Σκρέκη κλπ. *** Το είχα ξεχάσει αλλά μου το θύμισε το ΦουΜπου, νά 'ναι καλά ο Τσούκερμπεργκ. *** Τελικά, είναι ωραίο πράμα τα σόσιαλ. *** Γερνάς, ξεφυλλίζεις τις παλιές σου αναρτήσις και συνειδητοποιείς πόσα κιλά μαλάκας υπήρξες και πόσο μαλακισμένα έζησες. *** Ό,τι μπορώ για σένα κάνω λες κι είμαι φτερό, σ' αεροπλάνο στον κόσμο γυρνώ. *** Τι έχετε να πείτε για την καινούργια επιστημονική έρευνα; *** Αυτήν λέω, που βρήκε ότι κάθε ποτό που πίνουμε, μας κόβει έξι μήνες ζωής. *** Εγώ ομολογώ ότι παρά τρίχα γλίτωσα το έμφραγμα. *** Απ' ό,τι υπολογίζω, έχω πεθάνει εδώ και τριάντα χρόνια και δεν το ξέρω. *** Άρα η κόρη μου έχει γεννηθεί από βρυκόλακα. *** Αχ, κοριτσάκι μου, συγγνώμη, δεν το ήξερα. *** Πώς το είπατε αυτό; *** Γύρος μανιταριών; *** Υπάρχει γύρος από μανιτάρια; *** Κανονίστε, γλίτωσα το έμφραγμα και θα πάω από εγκεφαλικό. *** Δηλαδή, στον θεό σας, πόσο πιο πάτο πια μπορεί να πιάσει η μαλακία που σας δέρνει; *** Άει στον διάολο, καθήστε σπίτια σας και φτιάχτε καμμιά χοντρομπίγουλη που θέλετε και γύρο βήγκαν. *** Σε λίγο θα βγάλετε και κεμπάπ σόγιας, έτσι που το πάτε. *** Υπάρχει ΚΑΙ κεμπάπ σόγιας; *** Γυναίκα, την καμφοράαααα!!! *** Σαν δυο φωτάκια
Ευτυχισμένα χρόνια
βραδινού αεροπλάνου τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα. *** Όχι, το ιστολόγιο δεν κάνει πλάκα με τον νεκρό πιλότο. *** Δεν θα έκανε ποτέ πλάκα με κάποιον που έχασε την ζωή του την ώρα της δουλειάς. *** Κάνει πλάκα με όλους όσους κάνουν μικροπολιτική τής κακιάς ώρας μ' αυτόν. *** Θυμάστε τι αναφωνεί ο πρωταγωνιστής στην τελευταία σκηνή του "Γαλιλαίου" του Μπρεχτ; *** "Αλίμονο στις χώρες που έχουν ανάγκη από ήρωες". *** Όπως όλοι οι φαλακροί, έτσι είχε κάποτε μαλλιά και ο Γιάννης Ζουγανέλης, όπως βλέπετε στην πρώτη φωτογραφία. *** Σ' αυτή την φωτογραφία ο 63χρονος σήμερα Ζούγας δεν έχει τριανταρίσει ακόμη. *** Η τελευταία σημερινή φωτογραφία είναι από την σκηνή τού μουσικού καφενείου "Σούσουρο", που άνοιξαν στην Πλάκα το 1975 ο Ζουγανέλης με τον Νικόλα Άσιμο. *** Τους βλέπετε να τραγουδούν μαζί στη μέση, με συνοδεία την Σπυρουλιώ Τουτουδάκη και τον Σάκη Μπουλά. *** Πίσω από τον Μπουλά παίζει κιθάρα ο μεγάλος Θεολόγος Στρατηγός. *** Λένε πως το "Peaky Blinders" είναι η ωραιότερη σειρά που έχουμε δει ποτέ στην τηλεόραση. *** Μπορεί και νά 'ναι. *** Σίγουρα, όμως, το "Peaky Blinders" έχει την πιο ροκ μουσική επένδυση που είχε ποτέ σειρά. *** Σήμερα, λοιπόν, λέω να ακούσουμε το άλμπουμ στο οποίο περιλαμβάνεται το υποβλητικό "Red right hand" των τίτλων. *** Το "Let love in" κυκλοφόρησε το 1994 και δεν είναι το πιο επιτυχημένο εμπορικά άλμπουμ των αυστραλών Nick Cave and the Bad Seeds (καμμιά σχέση με το πολιτειακό γκρουπ The Bad Seeds) αλλά είναι από τα πιο "ψαγμένα" ενός συγκροτήματος που παίζει εναλλακτικό και πειραματικό ροκ από το 1983 μέχρι και σήμερα (με αλλαγές, βέβαια, στην σύνθεσή του). *** Ακούστε το και μάλλον θα συμφωνήσετε ότι άξιζε να πουλήσει παραπάνω από 50.000 αντίτυπα στις ΗΠΑ ή 60.000 αντίτυπα στην Βρεττανία. *** Να περάσετε ένα υπέροχο σαββατοκύριακο, είτε μείνετε σπίτι σας είτε ταξιδέψετε... *** ...μ' αεροπλάνα και βαπόρια. ***

13 Απριλίου 2018

Τί είπα;

Δεκέμβριος 1958. Στο Μπράουνσβιλ της Πεννσυλβανίας, ο Ray Charles δίνει ένα ακόμη κοντσέρτο με την μπάντα του. Φυσικά, μαζί τους είναι και οι Raelettes, το γυναικείο γκρουπ που, όπως λέει και το όνομά του, φτιάχτηκε για να κάνει βοηθητικά φωνητικά στον Ray Charles. Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, οι Raelettes "έζησαν" πάνω από μισό αιώνα (1950-2003), με μεταβαλλόμενη σύνθεση βέβαια, αφού απ' αυτό το γκρουπάκι πέρασαν κατά περιόδους συνολικά 69 κορίτσια!

Η συμφωνία που έχει κάνει ο Charles με τον επιχειρηματία, είναι για ένα τυπικό κοντσέρτο διαρκείας τεσσάρων ωρών (με μισή ώρα διάλειμμα ανάμεσα), το οποίο έπρεπε να τελειώσει γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα. Συνήθως, οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν μέσα από τις συναυλίες τους και καινούργια κομμάτια τους, τα οποία είτε έχουν μόλις κυκλοφορήσει είτε πρόκειται να κυκλοφορήσουν σύντομα. Όλοι εκτός του Ray Charles. Ο Charles ποτέ δεν παρουσιάζει δημοσίως τα τραγούδια του πριν τα ηχογραφήσει. Όμως, εκείνο το βράδυ θα γινόταν μια αναγκαστική εξαίρεση σ' αυτόν τον κανόνα...

Ο Ray Charles και οι Raelettes του

Εκείνο το βράδυ, λοιπόν, κάτι δεν πήγε καλά με το πρόγραμμα που είχε σχεδιάσει ο Charles. Μάλλον το ακροατήριο επηρέασε την μπάντα, σπρώχνοντάς την σε πιο γρήγορους ρυθμούς. Έτσι, κάποια στιγμή ο Charles διαπιστώνει με τρόμο ότι έχει ολοκληρώσει το ρεπερτόριό του αλλά απομένουν δώδεκα ολόκληρα λεπτά για να ολοκληρωθεί το συμφωνημένο τετράωρο. Δεν χρειάστηκε πάνω από λίγα δευτερόλεπτα για να αποφασίσει τι να κάνει.

Πρώτα στρέφεται στην ορχήστρα του και ψιθυρίζει: "Ακούστε, θα αρχίσω να αυτοσχεδιάζω κι εσείς απλώς ακολουθήστε με". Ύστερα πιάνει το ηλεκτρικό πιάνο, όπου εκτελεί μια σειρά από απλά ριφ και, τελικά, κάθεται σε ένα κανονικό πιάνο για να παίξει μερικούς αυτοσχεδιασμούς, ενώ η μπάντα του τον συνοδεύει με έναν απλό λάτιν ρυθμό στα κρουστά. Απλά, παιδικά πράγματα, θα έλεγε κανείς. Ώσπου ο Charles έχει την έμπνευση να αρχίσει να τραγουδάει. Τί μπορεί όμως να τραγουδήσει κανείς σε έναν αυτοσχεδιασμό; Μα, στιχάκια τής στιγμής! Ο Charles δεν κωλώνει:
Hey mama, don't you treat me wrong  /  Έι, μαμά, μη με κακομεταχειρίζεσαι
Come and love your daddy all night long  /  Έλα κι αγάπα τον μπαμπά σου όλη την νύχτα
All right now, hey hey, all right  /  Εντάξει τώρα, έι έι, εντάξει

See the girl with the diamond ring  /  Κοιτάτε το κορίτσι με το διαμαντένιο δαχτυλίδι
She knows how to shake that thing  /  Ξέρει πώς να το κουνάει αυτό το πράγμα
All right now now now, hey hey, hey hey  /  Εντάξει τώρα τώρα τώρα, έι έι έι

Tell your mama, tell your pa  /  Πες στην μαμά σου, πες στον μπαμπά σου
I'm gonna send you back to Arkansas  /  Θα σε στείλω πίσω στο Αρκάνσας
Oh yes, ma'am, you don't do right  /  Ω ναι, κυρία, δεν το κάνεις σωστά

Don't do right. Αw, play it boy  /  Μη το κάνεις σωστά. Ω, παίξ' το αγόρι
Ο "Αρχιερέας της σόουλ" Ray Charles
αγκαλιάζει τον "Νονό" της James Brown
Χαζομάρες για να περνάει η ώρα, είπατε; Προφανώς έχετε δίκιο, ειδικά ως προς το "για να περνάει η ώρα". Μόνο που το κοινό, παρασυρμένο από τον ρυθμό, αρχίζει να συμμετέχει χορεύοντας. Κάπου εκεί ο Charles αποφασίζει να βάλει στο παιχνίδι και τις Raelettes. Έτσι, μετά από κάθε ξεκάρφωτο στιχάκι που ξεστομίζει, γυρίζει και τις ρωτάει "What 'd I say? (Τί είπα;)". Εκείνες επαναλαμβάνουν. Και πάλι... και πάλι... Το κομμάτι εξελίσσεται σε παιχνιδιάρικο λεκτικό πινγκ-πονγκ ανάμεσα στον Ray και τις Raylettes. Το κοινό εκστασιάζεται και η αίθουσα αρχίζει να σείεται. Στο παιχνίδι μπαίνει και η ορχήστρα, η οποία απαντά στις Raylettes με τα κόρνα αλλά και με κραυγές. Ο Charles πιάνει τον παλμό τού κόσμου και συνεχίζει. Δεν σταματάει ούτε όταν του τελειώνουν τα στιχάκια. Απλώς αντικαθιστά τις λέξεις με ήχους, όπως "ummm", "uhhnnmmm" κλπ αλλά πάντα ρωτάει τις Raelettes "What 'd I say?" κι εκείνες επαναλαμβάνουν.

Παρένθεση. Η ιδέα τού Charles γι' αυτό το "παιχνίδι" με τις Raelettes γεννήθηκε ξαφνικά στο μυαλό τού μεγάλου αυτού καλλιτέχνη ως καρπός τής εκκλησιαστικής μουσικής (gospel), με την οποία είχε μεγαλώσει. Θυμίζει απόλυτα τους παπάδες που απαγγέλλουν έναν στίχο από κάποιον ύμνο ή ψαλμό και το κοινό τον επαναλαμβάνει. Κλείνει η παρένθεση.

Η παράσταση ολοκληρώνεται μέσα σε πανζουρλισμό. Το ακροατήριο πέφτει πάνω στον Charles και ζητάει να μάθει σε ποιον δίσκο είναι αυτό το κομμάτι. Φυσικά, δεν είναι πουθενά. Όμως, ο Charles δεν θα αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Μπαίνει στο στούντιο και ηχογραφεί το κομμάτι, όμως ανακύπτει ένα σοβαρό πρόβλημα: η ηχογράφηση κρατάει επτάμισυ λεπτά αλλά τα σινγκλάκια χωράνε κάπου δυόμισυ, άντε τρία λεπτά με το ζόρι. Για να βρεθεί λύση, κόβονται μερικοί "προκλητικοί" στίχοι και το υπόλοιπο κομμάτι μοιράζεται στις δυο πλευρές τού σινγκλ ως "What 'd I Say Part I" και "What 'd I Say Part II".

Ο Ray Charles με την Aretha Franklin

Το δισκάκι κυκλοφορεί τον Ιούνιο του 1959, γνωρίζει τεράστια επιτυχία και γίνεται ο πρώτος χρυσός δίσκος τού Ray Charles, ο οποίος καθιερώνεται έτσι στην μουσική σκηνή των ΗΠΑ. Το "What 'd I say?" θεωρείται σταθμός στην ιστορία τού ροκ και του rhythm 'n' blues ενώ αυτό το πάντρεμα της γκόσπελ με τα μπλουζ θεωρείται ως η απαρχή τής σόουλ, ο δε δημιουργός του ως ο "Αρχιερέας της σόουλ".

Υστερόγραφο. Πολλοί ραδιοφωνικοί σταθμοί στις ΗΠΑ αρνήθηκαν να παίξουν αυτό κομμάτι, λόγω της έντονης κριτικής που δέχτηκε από κάποιους "θεοσεβούμενους". Όπως σημείωνε κάποιος απ' αυτούς, "ο διάλογος ανάμεσα στον τραγουδιστή και τις τραγουδίστριές του μπορεί να αρχίζει στην εκκλησία αλλά ολοκληρώνεται στην κρεββατοκάμαρα"...

12 Απριλίου 2018

Μιλώντας ανάμεσα σε Μοντιλιάνι και Σαγκάλ...

Πριν δυο βδομάδες, ο υπουργός οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος μίλησε σε μια κομματική εκδήλωση του ΣυΡιζΑ, η οποία διοργανώθηκε στο ξενοδοχείο "Θεοξένεια" του Πειραιά, με θέμα "Το σχέδιο της Αριστεράς μετά τα μνημόνια". Πιθανώς δεν μάθατε ποτέ τι είπε ο υπουργός σ' εκείνη την ομιλία του, μιας και το ενδιαφέρον τής κοινής γνώμης μονοπωλήθηκε από τον -διάσημο πλέον- πίνακα του Μοντιλιάνι, ο οποίος κοσμούσε τον τοίχο πίσω του. Δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται καν να μπείτε στον κόπο να αναζητήσετε εκείνη την 40λεπτη ομιλία (υπάρχει εδώ). Το ιστολόγιο ξόδεψε αρκετό χρόνο για να την ακούσει, να αποδελτιώσει μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα και να τα σχολιάσει:

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, καθώς μιλάει έχοντας πίσω αριστερά του τον πίνακα του Μοντιλιάνι
"Γυμνή κοιμωμένη με τα χέρια ανοιχτά", που προκάλεσε αντιδράσεις...
Έχουμε να κάνουμε με μια τραυματισμένη οικονομία και κοινωνία. Όχι μόνο με την έννοια ότι χάσαμε 25% του ΑΕΠ ή ότι μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις αλλά έχουμε και μια κοινωνία που έχει χάσει πολλά όπλα για να μπορεί η ίδια η κοινωνία να διεκδικήσει. Αυτό δεν είναι μόνο θέμα των μνημονίων, γιατί η ουσία τού νεοφιλελευθερισμού εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν ήταν μόνο να αυξηθούν τα κέρδη και να μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις αλλά να αποδυναμωθεί η δυνατότητα των εργαζομένων να μπορούν να παλέψουν για μια διαφορετική κοινωνία.
Σε συνάρτηση με την προσφώνηση "Συντρόφισσες και σύντροφοι", στο ξεκίνημα της ομιλίας του ο υπουργός κομμουνίζει επικίνδυνα. Προσπαθώ, ας πούμε, να φανταστώ τον Παφίλη ή την Παπαρήγα στο βήμα και τα παραπάνω λόγια ταιριάζουν μια χαρά στα χείλη τους. Αντίθετα, τα ίδια αυτά λόγια μου φαίνεται παράξενο που τα ακούω από τα χείλη ενός υπουργού. Δηλαδή, από τα χείλη κάποιου μέλους μιας κυβέρνησης που φέρει ακέραιη την δική της ευθύνη για τον τραυματισμό και της οικονομίας και της κοινωνίας. Σαν να μην είναι αυτή η κυβέρνηση που πριν λίγο καιρό πέρασε την διάταξη-καρμανιόλα για τις απεργίες, καταφέροντας βαθύτατο πλήγμα στην "δυνατότητα των εργαζομένων να μπορούν να παλέψουν".
Το θέμα που μπήκε το καλοκαίρι του 2015 ήταν εάν αυτή η επιδίωξη να αντιμετωπίσουμε τον τραμπουκισμό (και με τις δύο έννοιες) γίνεται εντός μνημονίου. Αυτή ήταν η βασική ερώτηση. Έχουμε την δυνατότητα με νέο μνημόνιο να απαντήσουμε σ' αυτά τα ερωτήματα; Δεν ξέρω τι θα γίνει στο τέλος. (...) Η ευθύνη ήταν μεγάλη το 2015 και είναι ακόμη μεγαλύτερη τώρα. Μέσα σε όλα που γίνονται, το βασικό ζήτημα για την Αριστερά είναι το κοινωνικό ζήτημα. (...) Στο ελληνικό πολιτικό σύστημα υπήρχε ένα βρόμικο μυστικό, που δεν το λέει κανένας. Το 1974, μόλις έπεσε η χούντα, η Ελλάδα ήταν μια χώρα που είχε από τις μεγαλύτερες ανισότητες και την μεγαλύτερη φτώχεια σε όλη την Ευρώπη. Και το 2008, λίγο πριν από την κρίση, ίσχυε ακριβώς το ίδιο. Ήμασταν από τις πιο φτωχές και πιο άνισες χώρες στην Ευρώπη. Και το ζήτημα είναι: μέσα σε ένα μνημόνιο, μπορείς να αντιδράσεις σε αυτή την πραγματικότητα;
Προσέξτε: το καλοκαίρι του 2015, η κυβέρνηση που είχε εκλεγεί λίγους μήνες νωρίτερα με σύνθημα την κατάργηση των μνημονίων ("με έναν νόμο με ένα άρθρο"), αναρωτιέται αν μπορεί να λύσει τα προβλήματα εντός μνημονίων! Προφανώς, ο υπουργός ή μας κοροϊδεύει ή είναι ηλίθιος, εφ' όσον και ένα μικρό παιδί αντιλαμβάνεται ότι δεν γίνεται να αντιμετωπίσεις τον τραμπουκισμό των μνημονίων μένοντας εντός μνημονίων. Τους τραμπούκους δεν τους αντιμετωπίζεις παίζοντας το παιχνίδι τους, στο γήπεδό τους και με τους δικούς τους όρους.

Πάμε λίγο παρακάτω. Το καλοκαίρι του 2015, λοιπόν, έχουμε μια κυβέρνηση που αναρωτιέται τι να κάνει: να μείνει στα μνημόνια ή να φύγει; Δυστυχώς, ο υπουργός δεν μας λέει πού κατέληξαν. Δεν ξέρουμε καν αν κατέληξαν κάπου. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι με ένα δημοψήφισμα-ανέκδοτο μας ρώτησαν τι θέλουμε να κάνουν κι εμείς τους είπαμε, μόνο που εκείνοι έκαναν του κεφαλιού τους.
Θέλουμε ένα σχέδιο που βεβαίως και θα πρέπει να είναι αξιόπιστο στις αγορές και στα κράτη-μέλη της ΕΕ, για να μπορούμε να χρηματοδοτηθούμε και να μπορούμε να έχουμε βαθμούς ελευθερίας να κάνουμε πράγματα αλλά πρωτίστως θέλουμε ένα σχέδιο το οποίο θα είναι αξιόπιστο στην ελληνική κοινωνία (...) Ο λόγος που δεν μπορέσαμε να κάνουμε περισσότερα είναι ότι ως Αριστερά είχαμε την πρώτη μας ευθύνη να αντιμετωπίσουμε την ανθρωπιστική κρίση (...) Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν 3,5 δισ. που τα έχουμε βάλει στην μπάντα για να βοηθήσουμε τα μεσαία στρώματα.
Το αξιόπιστο σχέδιο, για το οποίο μιλάει ο υπουργός, το είδαμε. Το βαφτίσαμε κιόλας: "πρόγραμμα μεταμνημονιακής παρακολούθησης"! Σαν να λέμε... μεταμνημόνιο. Δηλαδή, ένα μνημόνιο διαρκείας, όπως προβλέπεται από την ευρωενωσιακή τάξη πραγμάτων, ώσπου να ξεπληρώσουμε το 75% των δανεικών που έχουμε πάρει. Με απλά λόγια, ένα μνημόνιο που θα βαστάξει στον αιώνα τον άπαντα.

Όσο για τα περισσευούμενα 3,5 δισ. που υπάρχουν στην μπάντα, είναι μέρος αυτών που άλλοι λένε "ματωμένα πλεονάσματα". Είναι τα χρήματα που μαζεύονται από την υπερφορολόγηση του λαού (αυξήσεις φόρων, καταβαράθρωση αφορολόγητου κλπ) και από την αποδόμηση του κοινωνικού κράτους (παιδεία, υγεία κλπ). Ουσιαστικά, είναι προϊόν μιας τακτικής, την οποία ο ίδιος ο υπουργός κατακεραυνώνει στην αρχή τής ομιλίας του: χρήματα που μαζεύονται από τους φτωχούς για να μοιραστούν στους φτωχότερους, χρήματα που μαζεύονται από τους πεινασμένους για να μοιραστούν στους εξαθλιωμένους...

... αντίθετα με τον πίνακα του Σαγκάλ "Η Επέτειος", ο οποίος βρισκόταν πίσω δεξιά του και πέρασε απαρατήρητος.

Είπε κι άλλα ο υπουργός. Ενδεικτικά, είπε ότι είναι πεπεισμένος πως πρέπει να μείνουμε στην Ευρώπη, επειδή μόνο με μια πανευρωπαϊκή συνεργασία μπορεί να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή, να δουν καλύτερες μέρες οι εργαζόμενοι κλπ. Είπε, επίσης, ότι μέχρι το Γιούρογκρουπ του Ιουνίου θα έχει ολοκληρωθεί η συμφωνία για το χρέος, χαρακτηρίζοντάς την ως κάτι "σημαντικό, που θα αλλάξει τα δεδομένα" και διευκρινίζοντας ότι "θα είμαστε και πάλι υπερχρεωμένη χώρα, αλλά με την έννοια που είναι χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία, δηλαδή θα μπούμε σε μια ομάδα χωρών με κοινά προβλήματα που θα μπορούν σε ένα δεύτερο στάδιο να επαναδιαπραγματευθούν".

Δεν θα συνεχίσω για να μη σας κουράσω περισσότερο. Σας αφήνω να σκεφτείτε αυτά που διαβάσατε και, κυρίως, αυτό το τελευταίο για την συμφωνία περί χρέους. Μια συμφωνία που είναι σημαντική επειδή με αυτήν θα παραμείνουμε μεν υπερχρεωμένοι αλλά θα μας αναβαθμίσει ώστε να μπορούμε στο μέλλον να ματαξαναεπαναδιαπραγματευθούμε και να κάνουμε μια καλή συμφωνία. Χαίρετε.

11 Απριλίου 2018

Λάνθασμένα δεδομένα, λανθασμένα συμπεράσματα

Η Τουρκία έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια στο εγγύτερο "εργοστάσιο” της Ασίας στη Δύση. Αν ο τουρκικός παραγωγικός ιστός χάσει την πρόσβαση στις αγορές της Δύσης θα καταστραφεί καθώς η δυνατότητα καταναλωτικής απορρόφησης της Ρωσίας είναι αστεία. Η Ρωσία έχει κατά κεφαλήν εισόδημα χαμηλότερο και από αυτό της Τουρκίας. To AΕΠ της Ρωσίας το 2016 ήταν περί τα 3,3 τρισ. δολ. και της Τουρκίας περί 2 τρισ. δολ. Η πρώτη έχει διπλάσιο πληθυσμό από τη δεύτερη. Το ΑΕΠ της Ε.Ε. υπολογίζεται πάνω από 20 τρισ. δολ. και των ΗΠΑ άλλο τόσο.

Τις προάλλες διάβαζα τα παραπάνω σε άρθρο τού -προσφάτως βραβευμένου- οικονομικού -πλην άνευ πανεπιστημιακών σπουδών- δημοσιογράφου Κώστα Στούπα και ομολογώ ότι μου κόπηκε η ανάσα. Αν η Τουρκία έχει φτάσει να παράγει 2 τρισ. ετησίως, η κατάσταση είναι πολύ πιο επικίνδυνη απ' όσο φανταζόμαστε. Ευτυχώς, η μανία που έχω να διασταυρώνω τα πάντα (σε συνδυασμό, βεβαίως, με την άποψή μου περί του τι εστί Στούπας) με ηρέμησε μέσα σε λιγώτερο από πέντε λεπτά. Ιδού τι ανακάλυψα, με ελάχιστο ψάξιμο, σε μορφή διαγράμματος:

[Διάγραμμα: Cogito ergo sum]     

Όπως το υποψιαζόμουν. Η ισχυρή τουρκική οικονομία δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο ισχυρή όσο νομίζει ο κ. Στούπας. Θα δούμε πού ανακάλυψε τα δύο τρισ. ο "βραβευμένος" δημοσιογράφος αλλά, προσωρινώς, ας πούμε ότι η Παγκόσμια Τράπεζα επιμένει πως το ΑΕΠ της Τουρκίας κατά το 2016 είναι ακριβώς 857,749 δισ. δολλάρια. Κι αφού ο πληθυσμός τής χώρας ανέρχεται σε 79,51 εκατομμύρια (σύμφωνα με την απογραφή τού 2016), το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της υπολογίζεται σε μόλις 10.787 δολλάρια και κάτι ψιλά. Και, μάλιστα, πληθωρικά, αφού είναι γνωστό ότι ο πληθωρισμός στην γείτονα τρέχει επί πολλά χρόνια με διψήφια ποσοστά, δηλαδή με ρυθμούς απαράδεκτους για μια οικονομία αναπτυσσόμενης χώρας δυτικού τύπου. Εννοείται ότι αυτό το ποσό είναι ευτελές και δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο εντυπωσιασμού.

Στο παραπάνω διάγραμμα επέλεξα να καταγράψω και την χώρα μας, για λόγους σύγκρισης. Η πτωχή, κατατρεγμένη και αιμάσσουσα Ελλάς των μνημονίων και των 10,75 εκατομμυρίων κατοίκων, παρήγαγε κατά το 2016 ΑΕΠ ύψους 194,559 δισ. δολλαρίων, ήτοι κάπου 18.100 δολλάρια ανά κάτοικο, επίδοση σχεδόν 80% υψηλότερη από της Τουρκίας. Όσο για το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των δυο χωρών, το οποίο εκτινάσσεται μετά την δεκαετία τού '90, ας λάβουμε υπ' όψη μας τόσο τον πληθωρισμό όπου αναφερθήκαμε πρωτύτερα όσο και την κατά 50% σχεδόν αύξηση του πληθυσμού τής Τουρκίας στην ίδια χρονική περίοδο.

Τα λανθασμένα στοιχεία που χρησιμοποιεί ο κ. Στούπας, τον βοηθούν να καταλήξει στο συμπέρασμα που θέλει, το οποίο, φυσικά, είναι κι αυτό εσφαλμένο: μια ισχυρή τουρκική οικονομία, με υψηλό ΑΕΠ, δεν θα είχε συμφέρον να μείνει προσκολλημένη στην Ρωσσία, διότι οι πτωχοί ρώσσοι δεν θα είχαν την δυνατότητα να απορροφήσουν τα προϊόντα της, άρα θα ήταν διατεθειμένη να επιστρέψει στην αγκαλιά τής δύσης, έναντι ορισμένων ανταλλαγμάτων. Έτσι, ο "ευφυής" αρθρογράφος βρίσκει την ευκαιρία να κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι ασχολείται με μικροπολιτικές αντί να ετοιμάζεται να συζητήσει τα ανταλλάγματα τα οποία ενδεχομένως θα ζητήσουν οι τούρκοι για να παραμείνουν προσδεδεμένοι στο δυτικό άρμα.

Δυστυχώς, η οικονομική κατάσταση της Τουρκίας απέχει παρασάγγας από την ιδέα που έχει ο κ. Στούπας γι' αυτήν. Στις αρχές τής δεκαετίας, η ισοτιμία τής τουρκικής λίρας προς το δολλάριο έπαιζε γύρω στο 2:1. Προχτές, στις 9/4/2018, ξεπέρασε για πρώτη φορά το 5:1 και η πτώση συνεχίζεται. Παρά την καταιγιστική υποτίμηση του νομίσματος, το εξωτερικό ισοζύγιο επιμένει να παρουσιάζει αρνητικές επιδόσεις. Παράλληλα, βέβαια, ο πληθωρισμός στέκεται στο ύψος του και φλερτάρει έντονα με το 16% και η τουριστική βιομηχανία τής χώρας αγκομαχάει όλο και περισσότερο, ενώ είναι λογικό να χρειαστεί επί πλέον οξυγόνο εφέτος το καλοκαίρι, με όσα γίνονται τόσο στα νοτιοανατολικά σύνορα όσο και στο Αιγαίο. Η κυβέρνηση, προκειμένου να αποφύγει την ύφεση, αυξάνει συνεχώς τις δημόσιες δαπάνες αλλά ο ρυθμός ανάπτυξης όλο και πέφτει ενώ το δημόσιο χρέος αυξάνεται κατακόρυφα.

Είναι προφανές ότι η φούσκα που έστηνε επί σειρά ετών ο Ερντογκάν και για την οποία μιλάμε πολύ καιρό τώρα (*), βρίσκεται μια ανάσα από το σκάσιμό της. Υπ' αυτή την έννοια, πολύ θα ήθελα να μάθω τι είδους ανταλλάγματα θα μπορούσε να ζητήσει ο σουλτάνος προκειμένου να μας κάνει το χατήρι να παραμείνει στην δύση και να πάψει τα σαλιαρίσματα με την πτωχή Ρωσσία. Της οποίας το ΑΕΠ το 2016 δεν έφτασε τα -κατά Στούπα- 3,3 τρισ. δολλάρια αλλά ούτε καν το 1,3 τρισ....

Εμπορικό ισοζύγιο Τουρκίας, 2000-2018 (σε εκατ. δολλάρια)

Υστερόγραφο. Αν αναρωτιέστε πού βρήκε τα νούμερά του ο κ. Στούπας, υπάρχει απάντηση. Αυτοί οι αριθμοί αφορούν το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (Purchasing Parity Power - PPP). Πρόκειται για έναν δείκτη-εργαλείο, με καθαρά τεχνική εφαρμογή, ο οποίος δεν χρησιμοποιείται για να εκφράσει τα μεγέθη μιας οικονομίας και, φυσικά, δεν χρησιμοποιείται για διεθνείς συγκρίσεις. Ενδεικτικά, ας σημειώσουμε ότι το PPP της Ελλάδας το 2016 είχε ξεπεράσει τα 289 δισ. δολλάρια (όσο ακριβώς και της Δανίας αλλά και 50 δισ. περισσότερα από της Φινλανδίας), ήτοι 50% πάνω από το πραγματικό ΑΕΠ. Προφανώς, αυτή η πολύ μικρή λεπτομέρεια διαφεύγει της πολυπραγμοσύνης τού κ. Στούπα...

----------------------------------------------------
(*) Ενδεικτικά: Σειρά πέντε κειμένων με γενικό τίτλο "Τριγμοί στην Τουρκία" (20-26/4/2017) αλλά και δυο κείμενα με ενιαίο τίτλο "Ελλάδα-Τουρκία: βίοι παράλληλοι;" (19-20/7/2011).

7 Απριλίου 2018

Σαββατιάτικα (196) -τα λαμπριάτικα

*** Κατά που λέει το χαρτί κι ομολογάει η φλάσκα, ούτε και πέρυσι Λαμπρή ούτε και φέτο Πάσχα. *** Πώς πήγε το μεγαλοβδόμαδό σας; *** Σταυρώσατε κανένα γκομενάκι ή μπα; *** Κορυφώθηκε κανένα πάθος ή όλα ξενερουά πάλι, ως συνήθως; *** Πάντως, μη τολμήσετε να μου ευχηθείτε "καλή ανάσταση" γιατί θα το ακούσετε το μπινελίκι σας. *** Δεν πέθανα ακόμα, ρε! *** Πρώτα πάει ο κακός ψόφος και μετά η καλή ανάσταση, γκέγκε; *** Ευτυχώς, ήρθε κι εφέτος το άγιο φως. *** Το λέω με ανακούφιση γιατί μια αγωνία μη πέσει το αεροπλάνο που το κουβαλάει, την έχω κάθε χρόνο. *** Αλήθεια, τώρα που ήρθε το φετεινό άγιο φως, το περσινό τί το κάνουμε; *** Το θεωρούμε ληγμένο και το σβήνουμε; *** Έναν χρόνο βαστάει η αγιωσύνη του; *** Κορμί λαμπάδα, μουνί καμ'νάδα. *** Λαμπαδούλα για το βράδυ πήρατε; *** Ελπίζω όχι κινέζικη από τα Τζάμπο. *** Μην εκραγεί καμμία το βράδυ και πάρει φωτιά ο κώλος μας. *** Το μαλλί μας θα πάρει που θα πάρει... *** Για την αυριανή μασαμπούκα, δεν ρωτάω. *** Ετοιμάζεστε να χυμήξετε, σας βλέπω. *** Θα γίνει του αρνιού το πανηγύρι, ε; *** Πάει η βδομάδα των παθών, έρχεται η βδομάδα των παχών. *** Ποιό Πάσχα και ποιά ανάσταση, ρε σεις; *** Πλάκα με κάνετε; *** Αυτά κρατάνε 10-15 λεπτά. *** Δώδεκα παρά κάτι με δώδεκα και πέντε. *** Μετά, από καλή μας όρεξη σε καλή μας όρεξη το πάτε. *** Κυριακή του Πάσχα είναι αυτή ή Τσικνοκυριακή; *** Εγώ λίγο τσίγκλισμα θέλω για να ψήσω καμιά τσιπούρα, να τρελάνω την γειτονιά. *** Τί σκατά επαναστάτης είμαι; *** Άντε πια, με όλα τα γίδια που ψήνουν αρνιά. *** Μαθημένο είν' τ' αρνί να κουρεύεται Λαμπρή. *** Απορία: μόνο το σουβλιστό αρνί λέγεται οβελίας; *** Ο άλλος που έτρωγε σουβλιστά αγριογούρουνα γιατί λεγόταν Οβελίξ; *** Αμ, αν τρώγατε μόνο τον οβελία, θα ήτανε καλά. *** Εσείς θέλετε και πριν το αρνί γαρδούμπα και μετά το αρνί τουλούμπα. *** Βάζω στοίχημα ότι το Πάσχα
Να τα εκατοστήσεις και βάλε, ρε μάγκα!
είναι η λιγώτερο ερωτική μέρα του χρόνου. *** Με τόσο φαΐ, πού να βρεθεί όρεξη για καυλάντισμα; *** Μαμ και νάνι, σαν τα βόδια. *** Μετά την σφαγή των αμνών, η σιωπή των αχαμνών. *** Άλλη απορία: τα σουφλέ, τα πιτάκια και τις σαλάτες τί τα θέλετε δίπλα στο αρνί; *** Για ντεκόρ; *** Άσε με, ρε Θανάση, με τα λάχανα και τα μαρούλια. *** Τόσα χόρτα που είχε φάει το αρνί, θα τα πάρω μεταβολισμένα από τις πετσούλες. *** Οπού 'χει γρόσια στην παλάσκα, όπου θέλει κάνει Πάσχα. *** Αυτόν τον Γαϊτάνο που λέτε, όταν περνάει το Πάσχα τον φυλάτε στο πατάρι μέχρι του χρόνου; *** Γαϊτάνος: "Δεν θα ήθελα την ώρα που πάω να ξαπλώσω και θέλω να διαβάσω μία ώρα κάθε βράδυ Ιωάννη Χρυσόστομο, εκείνη την ώρα να κλάψει το παιδί και να μου το χαλάσει." *** Έλα, ρε συ Πετράκη, σιγά το πρόβλημα! *** Ξάπλωσε δίπλα στο παιδί και, αντί για παραμύθι, διάβαζέ του Χρυσόστομο! *** Ξέρεις τι ωραία κοιμόμουνα μωρό με τον "Λόγο προς Ευτρόπιον"; *** Κόντρα απορία: τον οβελία γιατί τον γεμίζετε με του κόσμου τις αηδίες; *** Γαλοπούλα είναι και θέλετε να πάρει γεύση; *** Ή την έχετε δει γκουρμεδιάρηδες; *** Μόνο αλατοπίπερο, γίδια! *** Ψήσε μέσα, Πολυχρόνη, Πάσχα με βροχή και χιόνι. *** Πώς την είδατε την δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία το 28,7% των ελλήνων πιστεύει ότι όντως μας ψεκάζουν; *** Και πάλι καλά να λέτε, γιατί ένας στους τέσσερις μου φαίνονται λίγοι. *** Βουλαρίνος: "Τι θα κάνουμε αν ο ένας στους τέσσερις Έλληνες είναι όντως ηλίθιος;" *** Αυτό σε πείραξε, βρε μαλάκα Μάνο; *** Δηλαδή, το ότι οι τρεις στους τέσσερις πιστεύουν σε αναστάσεις και σε παραδεισοκολάσεις, το θεωρείς δείκτη ευφυΐας; *** Καμμένος: "Αν έχουν τα κότσια οι τούρκοι, ας έρθουν... θα τους τσακίσουμε." *** Πάνο, δεν τσακίζουμε κανένα φριγαδέλι και κανένα κοκορέτσι καλύτερα; *** Άσχημη η Λαμπρή όταν βρέχει κι ο φτωχός όταν δεν έχει. *** Θα τους σκίσουμε τους τούρκους αλλά άμα ρίξει μπογιές ο Ρουβίκωνας στο προξενείο τους, είμαστε μαζί τους. *** Πώς σχολιάζετε τον έρανο που κάνει ο Ρουβίκωνας για να πληρωθούν οι ποινές των μελών του και να μη πάνε φυλακή; *** Τώρα εμένα αυτό το "πληρώνω την ποινή για να μη πάω μέσα" γιατί μου θυμίζει το παλιό "υπογράφω δήλωση για να γλιτώσω το κυνήγι"; *** Παιδιά, κάπως σε γαλαντζί αναρχισμό δεν φέρνει αυτός ο έρανος; *** Ο Χατζηνίκος από την άλλη προβληματίζεται για το αν ο έρανος είναι νόμιμος. *** Δε φτύνεις τα μπούτια σου, Νικολάκη, να τα κάνεις ποτιστικά; *** Άμε μου στον γεροδιάολο πασχαλιάτικα κι εσύ και η νομιμότητά σου. *** Γλυκός ο ύπνος την αυγή, γυμνός ο κώλος την Λαμπρή. *** Ποια Λούλα τώρα και πίσω, ρε Θανάση; *** Χωρίσατε πριν 3-4 χρόνια και τώρα της θυμήθηκε να τα ξαναβρείτε; *** Πεθαμένη κατάσταση, αγόρι μου. *** Στον
Ανάσταση σε ταράτσα απόψε: Πεύκη ή Σκαραμαγκά;
επιτάφιο δεν ήταν που την γνώρισες; *** Τι θέλει τώρα για αναστάσεις να μιλάτε; *** Σοβαρά το λέτε ότι ακυρώθηκε η αθωωτική απόφαση για τον Αμβρόσιο; *** Για δείτε ρε μια δικαιοσύνη που θέλει και να την σέβονται! *** Άντε να δούμε να ξαναγίνεται η δίκη και να ξανακαθαρίζει ο Λενής, να χεστύμε στα γέλια από τον σεβασμό. *** Αμβρόσιος: "Δεν ήξερα, ότι είχαμε κόκκινη χούντα." *** Στην μαύρη έχεις μείνει, σεβασμιώτατε; *** Ξεκόλλα, 'θεμα τα γένια σου, μπασκινότραγε! *** Να φυλάγεσαι, πάντως, γιατί και το πιο μαύρο καυλί έχει κόκκινο κεφάλι. *** Ας πάει κι αυτό το φίλημα με το "Χριστός Ανέστη". *** Φρέσκια απορία: στα Νησιά Πάσχα βάζουν κάθε μέρα σούβλα; *** Μανδραβέλης: "Ο κ. Μαραντζίδης και η κ. Γεννηματά συριζογυρίζουν, ο κ. Παπανδρέου συριζίζει και ο κ. Θεοδωράκης πάει για υπουργός τού Τσίπρα." *** Πάσχο, σίγουρα είναι εγκεφαλικό. *** Βαρύ. *** Φύγε για ΗΠΑ, μπας και σώσεις κανένα κύτταρο. *** Εσείς πήγατε στην κηδεία τού καπετάν Μάκη του Αγούδημου; *** Εγώ, δυστυχώς, όχι γιατί δεν έμαθα έγκαιρα ότι πέθανε. *** Πάντως, άκουσα ότι όλες οι πολύφερνες χήρες ήσαν εκεί. *** Ροδάνθη, Δημητρούλα, Μιλένα, Μαρίνα, Ρομίλντα... *** Γκομενιάρης άλφα ο μακαρίτης. *** Να χαρίσουμε ένα από δαύτα στον περατάρη τού Αχέροντα. *** Να φεύγουν οι ψυχές για άλλο κόσμο με Μιλένα, να μη φτάνουν ούτε στην δευτέρα παρουσία. *** Επάσχασε ο καλόγερος, κουκιά του μαγειρεύουν. *** Είδες ο Χίος; *** Εμ, έτσι κάνουν οι άντρες οι ζόρικοι, οι άντρες οι σωστοί, Ιβανούκο! *** Ρίχνουν και καμμία με το πιστόλι τους, δεν το κουβαλάνε απλώς στην ζώνη, σαν μπρελόκ. *** Κάνουν και μακελειό, άμα λάχει *** Χίος-πρωτοπορία: το βλήμα που ρίχνει βλήματα. *** Ο πυροβολημένος πυροβολητής. *** Πάει κι ο Γκαρσία... *** Βαγγέλη, πού θα πάει... ψάξε-ψάξε, θα τον βρεις τον καλό προπονητή. *** Είσαστε κι εσείς απ' αυτούς που δεν καταλαβαίνουν γιατί ευχαρίστησε ο Γκαρσία τον Ολυμπιακό; *** Έτσι ένοιωθε, έτσι έκανε ο άνθρωπος. *** Ελευθέρα βουλήσει. *** Πώς ένοιωθε ο Κομίνης όταν κατακύρωσε το γκολ του ΠΑΟΚ στα αποδυτήρια; *** Αυτό μπράβο! *** Απόκριες στο σπίτι σου και Λαμπριά όπου λάχει. *** Όχι κι έτσι, ρε Γλυκερία, γαμώτο! *** Οι τούρκοι κρατάνε όμηρους τους λεβέντες μας κι εσύ πας για συναυλία στην Πόλη; *** Λίγη εθνική τσίπα χάθηκε; *** Τα ισοπεδώσαμε όλα για τρεις ώρες παράσταση; *** Άσε τις πονηριές για πέντε ώρες κάθε μέρα τούρκικα σήριαλ και σαρβάιβο και μην αλλάζεις θέμα. *** Τώρα μιλάμε για την συναυλία σου. *** Καμίνης: "Δεν είμαστε μωρές παρθένες στο Κίνημα Αλλαγής για να μας αποπλανήσει ο Τσίπρας." *** Μωρές είσαστε, δήμαρχέ μου, παρθένες δεν είσαστε. *** Άσχετο συμπέρασμα: αφού δεν ήταν μωρές όλες οι παρθένες, λογικά δεν είναι έξυπνες και όλες οι τσούλες. *** Κόβετε τον Σταύρακα για έξυπνο, ας πούμε; *** Της νύφης τα προικιά σαν της Λαμπρής τ' αβγά. *** Αυτό που ο Ερντογκάν τα έχει βρει με τον Πούτιν, μόνο εμένα
Όταν έκλαψε ο Κούλης...
προβληματίζει; *** Όχι βρε, δεν φοβάμαι. *** Απλώς δεν μπορώ να χωνέψω ότι ο αη-Παΐσιος έκανε τόσο λάθος για το "ξανθόν γένος" που θα μας χάριζε την Πόλη. *** Μούφα και ο Παΐσιος; *** Πού να πιστέψεις πια; *** Αληθεύει ότι η ΕΠΟ βράβευσε τον Μπέο ως "αναγνώριση της συμβολής του στο κοινωνικό έργο που επιτελείται"; *** Επί τέλους, Αχιλλέα, δικαιώθηκες! *** Στην αρχή τής σαρακοστής σε καταδικάσανε για κακούργημα, στο τέλος της σε τίμησαν! *** Άκου κακούργημα ο Μπέος, λες και είναι ο Θεφίλου ή η Ηριάννα! *** Σαν είν' τα Φώτα φωτεινά, είν' η Λαμπρή δροσάτη. *** Δώσατε-πήρατε, την διώξατε την Uber από την Ελλάδα, κωλόπαιδα. *** Μη δείτε αυτόν τον τόπο να κάνει ένα βήμα μπροστά και δεν λυσσάξετε. *** Τι παναπεί ότι σε όλη την Ευρώπη κυνηγάνε την Uber; *** Σιγά την Ευρώπη, καλέ! *** Ρε, όταν εμείς παίρναμε φαλάγγι τους Πέρσες, αυτοί ήσαν ακόμη πάνω στα δέντρα. *** Τώρα, βέβαια, όταν λέμε ότι έφυγε η Uber... μήπως ήρθε και ποτέ; *** Έδρα δεν έχει εδώ... λεφτά δεν έφερε... δηλώσεις δεν κάνει... *** Τί διώξαμε, ρε παιδιά; *** Μάνος: "Ο Σπίρτζης διώχνει την Uber για να μην ενοχλείται ο πρόεδρος των ταξιτζήδων." *** Άλλα γι' άλλα, της Παρασκευής το γάλα. *** Παίξε και μια παχειά, κυρ-Στέφανε, θα το κάψουμε απόψε. *** Άλλοι Πάσχα κι άλλοι χάσκα. *** Κάποτε στην Καλαμάτα παίρνανε μαυράκι άλφα, τώρα τί παίρνουνε; *** Βάλανε -λέει- κροτίδες στο στόμα ενός σκύλου και τον ανατινάξανε. *** Πάσχα Κυρίου Πάσχα. *** Η επόμενη κροτιδούλα στον κώλο σας, παιδιά, να τον κάνετε Κούγκι. *** Από Βροντάδο μέχρι όπου, όλη η Ελλάδα μια στρακαστρούκα αυτές τις μέρες. *** Έθιμο από την τουρκοκρατία, λέει. *** Αφήνανε οι τούρκοι τούς έλληνες να μαζεύουν τόσο μπαρούτι; *** Κι εμείς αντί να φτιάχνουμε βόλια, το ρίχναμε στον γάμο του Καραγκιόζη; *** Ρε κάτι μυστήρια που έχει η εθνική μας παράδοση... *** Γιλντιρίμ: "Η Ελλάδα είναι μικρότερη κι από την Ιστανμπούλ." *** Ώπα, ρε μάγκα, που θα μας πεις και κρατίδιο στο τέλος! *** Κρατίδιο είναι μόνο η Φυρομία, τό 'παμε αυτό. *** Άμα δεν δεις 'πιτάφιο, μη περιμένεις Πάσχα. *** Μήπως βρήκε κανείς στον δρόμο κανένα διαβατήριο; *** Άντε, ρε παιδιά, παραδώστε το γιατί έχει μπλεξίματα ο άνθρωπος. *** Μαρινάκης: "Η δίωξή μου είναι πολιτική." *** Σωστά, Βαγγέλη μου. *** Η δίωξη είναι ποινική μέχρι μισό κιλό μαύρο μόνο. *** Δεν πηδιόμαστε ν' ασπρίσουμε, λέω 'γω,
Ευτυχισμένα χρόνια
γαμώ την άσπρη μου μέσα. *** Αυτόν τον Χρήστο Κριμίζη-Τσατσούλη, που βγήκε "επιχειρηματίας της χρονιάς", τον ξέρατε; *** Εγώ όχι και ομολογώ ότι χάρηκα που τον γνώρισα. *** Εξαιρετικός κύριος. *** Κριμίζης-Τσατσούλης: "Ντροπή δεν είναι ο πλούτος, η φτώχεια είναι." *** Αχ, πόσο ντρέπομαι... *** Όχι, για να μη λέτε ότι μας τέλειωσαν οι μαλάκες. *** Το σύστημα νά 'ναι καλά και πάντα θα ανακαλύπτει κι έναν φρέσκο. *** Έχει ο σάκος άλευρα; άντε, Χριστός Ανέστη. Δεν έχει; θάνατον πατήσας. *** Έλεγα να μη γράψω σήμερα, για να μη χαλάσω με τις αηδίες μου την κατάνυξη των ημερών αλλά μου έπεσαν βαρειά τα καλαμαράκια, σηκώθηκα από τα εφτά ξημερώματα και δεν είχα τι να κάνω. *** Τουλάχιστον, προσπάθησα να μείνω στο κλίμα και πρέπει να μου το αναγνωρίσετε αυτό. *** Όπως θα έπρεπε να αναγνωρίσετε στην πρώτη φωτογραφία έναν από τους γλυκύτερους κακούς τού κινηματογράφου μας. *** Τον Ανέστη Βλάχο, φυσικά, ο οποίος είναι σήμερα ένας γλυκύτατος παππούς. *** Τον βλέπετε και στην τελευταία φωτογραφία, στην κορυφαία ίσως στιγμή τής καρριέρας του, δίπλα στην Έλλη Φωτίου. *** Είναι σκηνή από την υποψήφια για Χρυσή Άρκτο ταινία τού μεγάλου Κώστα Μανουσάκη "Ο φόβος", του 1966. *** Αν δεν την έχετε δει, δείτε την! *** Ξέρω ότι το Πάσχα το έχετε δει σε τσίκνα, λίγδα και κλαρίνα αλλά δεν φαντάζομαι ότι περιμένετε να βάλω στο πικάπ κλαρινοδίσκο. *** Δεν έχω κλαρινοδίσκους, καρντιά μου! *** Πέρυσι σας είχα βάλει θυμάμαι το "Easter" της Pattie Smith, οπότε το ξεχνάμε. *** Το πιο κοντινό σε Πάσχα που μου έρχεται αυτή τη στιγμή είναι το κομμάτι Personal Jesus των Depeche Mode, από το πιο πετυχημένο τους άλμπουμ. *** Άρα, στο πλατώ μπαίνει το "Violator" του 1990, για να ακούσετε και το Personal Jesus και το Policy of truth και το Enjoy the silence... και ολόκληρο τον δίσκο. *** Memo: μη ξεχάσω να ευχηθώ στους Πασχάληδες, από Μανδραπήδα μέχρι τον άλλον που πήδηξε και ψάχνει ακόμα το ντιενέι του. *** Να περάσετε όσο πιο όμορφα γίνεται! *** Και το τζατζίκι με ρέγουλα, μη βρομοκοπάτε στον Εσπερινό της Αγάπης! ***

5 Απριλίου 2018

Η κατά Βαρβέρη κατάνυξη

Σήμερα κάνουμε την τελευταία μας στάση σε τούτο το μεγαλοβδομαδιάτικο οδοιπορικό μας στα μονοπάτια τής ποίησης. Ζητώ συγγνώμη που διάλεξα ως τελευταίο σταθμό μας την μελαγχολία τού πρόωρα χαμένου και άδικα άγνωστου στο ευρύ πλήθος Γιάννη Βαρβέρη (αν και δεν είναι η πρώτη φορά που το ιστολόγιο αναφέρεται σ' αυτόν). Όμως, είμαι σίγουρος ότι ο προσεκτικός αναγνώστης θα διαβλέψει την αισιοδοξία που κρύβεται ανάμεσα στους αδυσώπητους βαρβέρειους στίχους. Τα ποιήματα που ακολουθούν περιλαμβάνονται στην συλλογή "Ο άνθρωπος μόνος" και τα αντιγράφω από την συλλογική έκδοση "Γιάννης Βαρβέρης - Ποιήματα, τόμος Β΄, 2001-2013" (Κέδρος, 2013):


Ένα κερί

Αυτό το κερί που άναψα
περαστικός από τον οίκο Σου
δεν είναι η προσευχή μου
για να Σε φτάσει εκεί ψηλά
δεν είναι οι παρακλήσεις μου
ούτε βεβαίως καμιά ελπίδα
που εναπέθεσα σε Σένα.
Η καθαρότητα της ύλης του
δε συμβολίζει το ακηλίδωτο
της πρόθεσής μου
και η μαλακή του υφή
καθόλου δεν υπόσχεται
την εύπλαστη μεταστροφή μου
στη μετάνοια
όπως οι αλληγορίες εγγράμματων πιστών Σου
ξέρουν να τυλίγουν.
Μπορεί να μοιάζει μ' όλα τ' άλλα
όμως αυτό
ανάφτηκε για να Σου πει
πως ευτυχώς
στέκομαι εδώ αβοήθητος
και πως ακόμα
όσο μπορώ
θα λάμπω.


Καθώς πλησιάζει η ώρα

Λένε πως πλησιάζει η ώρα
κι ίσως νά 'ναι αλήθεια.
Ποιός όμως πρέπει να κριθεί;
Μήπως κι εμείς που ζήσαμε
μόνο με το άκουσμα των πρώτων Σου θαυμάτων;
Εκείνους μόνο γιάτρεψες
για να πιστέψει τώρα ο κόσμος
των υγειών σε Σένα.
Εκείνους μόνο
γιατί εμείς που ακολουθήσαμε
στρατιές στρατιών
ανάπηροι της Ιστορίας
ζήσαμε
άλλοι μέσα στις μάταιες προσευχές
κι άλλοι μέσα στον πόνο απεγνωσμένοι.
Ουδέτερος ελεήμων σαν ελπίδα ωχρή
μας άφησες να σε αντικαταστήσουμε:
Είμαστε προ της κρίσεως υπερήφανοι
γιατί το θαύμα ήταν πως ζήσαμε
χωρίς το θαύμα.


Εσπερινός της Αγάπης

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.
Σταθμός Πελοποννήσου
κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι
μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα.
Είμαστε γέροι πια κι οι δυό
κι εγώ αφού γράφω ποιήματα
πιο γέρος.
Αλλά που πήγανε τόσοι δικοί μας;
Μέσα σε μια βδομάδα
δεν απόμεινε κανείς.
Ήταν Μεγάλη βέβαια
γεμάτη πάθη, προδοσίες, σταυρώσεις -
θέλουν πολύ για να υποκύψουν
οι κοινοί θνητοί;
Έτσι ακριβώς, από τα Βάγια μέχρι σήμερα
θά 'πρεπε κάπως νά 'χαμε κι εμείς χωρέσει.
Όμως το Πάσχα τέλειωσε, μητέρα.
Κι εμείς τι θ' απογίνουμε
σ’ ένα παγκάκι
αθάνατοι
καθώς νυχτώνει;


Κάπου εδώ, το ιστολόγιο χαμηλώνει την φωνή του, σβήνει τα φώτα και απέρχεται, για να σας αφήσει να περάσετε τούτες τις μέρες όπως θέλετε, δίχως να σας ενοχλεί. Ίσως σας στείλει μια καλημέρα το Σάββατο, ίσα για να μη νιώσει τον φόβο πως θα περάσει το Πάσχα μονάχο σ' ένα παγκάκι, ίσα για να δείξει ότι μπορεί ακόμα να λάμπει... Ίσως πάλι, όχι...